کتابخانه بالقرآن

زنان صفحه 71

صفحه 71

قبل از اسلام دختر را مایه ننگ و بدبختی می دانستند و برای رهایی از این ننگ و بدبختی ، راه را در این دیدند که باید دختر را از بین ببرند!

شروع این عمل زشت در جاهلیت از آن جا بود که جنگی میان دو گروه در آن زمان اتفاق افتاد. گروه فاتح دختران و زنا ن گروه مغلوب را اسیر کردند. پس از مدتی که صلح برقرار شد، خواستند اسیران جنگی را به قبیله خود بازگردانند. بعضی از دختران اسیر با مردانی از گروه غالب ازدواج کرده بودند، آن ها ترجیح دادند که میان دشمن بمانند و هرگز به قبیله

خود بازنگردند. این امر، پدران دخترها سخت گران آمد و مایه شماتت و سرزنش آن ها گردید، تا آن جا که بعضی سوگند یاد کردند هرگاه در آینده دختری نصیبشان شود، او را با دست خود نابود کنند تا به دست دشمنان نیفتند.

ملاحظه می کنید که وحشتناک ترین جنایات زیر پوشش دروغین دفاع از ناموس و حفظ شرافت و حیثیت خانواده انجام می گرفت.(1)

در قرآن آمده است : "در حالی که هرگاه به یکی از آن ها بشارت دهند دختری نصیب تو شده، صورتش (از فرط ناراحتی) سیاه می شود و مملو از خشم می گردد. از قوم و قبیله خود به خاطر بشارت بدی که به او داده شده، متواری می گردد ( و نمی داند) آیا او را با قبول ننگ نگه دارد ، یا در خاک پنهانش کند".(2)

در تاریخ ، در حالات "قیس بن عاصم" که از اشراف و رؤسای قبیله بنی تمیم در جاهلیت بود، آمده است : پس از ظهور پیامبر (ص) اسلام آورد . روزی به خدمت پیامبر آمد تا با بار گناه سنگینی را که به دوش می کشید، شاید سبک کند، عرض کرد: در گذشته گروهی از پدران بر اثر جهل و بی خبری دختران بیگناه خود را زنده به گور کردند، من نیز دوازده دختر نصیبم شد که همه را به این سرنوشت شوم مبتلا ساختم! سیزدهمین دخترم را همسرم مخفیانه به دنیا آورد و وانمود کرد که نوزادش مرده به دنیا آمده، اما در خفا او را نزد اقوام خود فرستاده بود. موقتاً فکرم از ناحیه این نوزاد راحت شده بود اما بعداً که از

ماجرا آگاه شدم، او را با خود به نقطه ای بردم و به تضرع و التماس و گریه او اعتنا نکرده و زنده به گورش ساختم! پیامبر (ص) از شنیدن این ماجرا سخت ناراحت شد و در حالی که اشک می ریخت فرمود: "من لا یرحم لا یرحم؛ کسی که رحم نکند، به او رحم نخواهد شد".(3)

در همان زمان شخصی به نام "صعصعه بن ناجیه" جدّ فرزدق شاعر معروف که انسان آزاده و شریفی بود، با بسیاری از عادات زشت مبارزه کرد تا آن جا که 360 دختر را از پدرانشان خرید و از مرگ نجات داد.

پیامبر (ص) فرمود: کار بسیار بزرگی انجام داد که و پاداش تو نزد خداوند محفوظ است!.(4)

اسلام با این همه جنایات وحشتناک و ضد حقوق بشر مبارزه کرد به زن ها و دختر ها شخصیتی عطا کرد که در تاریخ سابقه ندارد، (5) برای همین است که اسلام توجه بیشتری به این مسئله کرد. وقتی خداوند به پیامبر (ص) فاطمه (س) را داد، آثار ناخشنودی در چهره یاران حضرت نمایان گشت! پیامبر فرمود: "این چه حالتی است در شما می بینم ؟! خداوند گلی به من داده ، او را می بویم.اگر غم روزی او را می خورید، روزیش با خدا است".(6) نیز فرمود : "چه فرزند خوبی است دختر ! هم پر محبّت است ، هم کمک کار، هم مونس است و هم پاک و پاک کننده.(7)