کتابخانه بالقرآن

زنان صفحه 906

صفحه 906

أ) دلیل قرآنی همان آیات 31 سوره نور و 59 سوره احزاب است که به تفصیل در مورد آن بحث کردیم.

ب) روایات؛ روایات به چند دسته تقسیم می شود که در ذیل به آن اشاره می کنیم:

دسته اوّل روایاتی است که دلالت بر حرمت نظر به وجه

و کفّین می کند که در نتیجه به اولویّت اثبات می کند که نظر به سایر اعضا، از جمله سر و گردن خانم ها جایز نیست. پذیرش این قوم منوط به این است که قائل به عدم استثنای وجه و کفیّن باشیم.

دسته دوم روایاتی است که جواز نظر به زن را بسته به اراده ازدواج با وی نموده است، که از مفهوم آن "عدم جواز نظر در غیر مواقع اراده ازدواج" استفاده می گردد، بنابراین نظر کردن به خانم ها و از جمله به موهای ایشان در غیر صورتی که انسان قصد ازدواج دارد، جایز نیست.

دسته سوم روایاتی است که نظر به زنان بادیه نشین و اعراب را جایز شمرده، چنین تعلیل شده که "لأنّهنّ إذا نُهین لا ینتهین؛ چون اگر نهی شوند، نمی پذیرند".

از این سخن معلوم می شود که اصل اوّلی حرمت نظر است و در این موارد به دلیل نهی ناپذیری، حکم حرمت برداشته شده، البته پوشش هم چنان بر آن ها واجب است.

دسته چهارم روایاتی است که در مورد حرمت نظر به خواهر زن وارد شده است:

احمد بن ابی نصر بزنطی که از اصحاب عالی قدر حضرت رضا(ع) است می گوید: "از حضرت سؤال کردم: آیا برای شخص جایز است که به موی خواهر زنش نگاه کند، فرمود: "نه، مگر این که از زنان سالخوده باشد".

از حرمت نظر به موی خواهر زن، حرمت نظر به سایر اعضای بدن به طریق اَوْلی استفاده می شود.(24)