حجاب شناسی (پرسمان حجاب) صفحه 173

2. پیش گیری از تحریکات شهوانی خارج از ضوابط و هنجارهای الهی و تأمین سلامت و بهداشت معنوی جامعه.

حجاب با چنین نقش و کارکرد اساسی و مهمی، پیامی قاطع با خود دارد و آن، این است که در برابر همه مردان اجنبی، نوعی هشدار و اعلام «دور باش!» می دهد و در نتیجه، عواملی در رساندن این پیام و اثرگذاری آن مؤثرند که عبارتند از:

1. حدود و میزان پوشش؛

بدون شک هر اندازه بدن زن پوشیده تر باشد، نقش نیرومندتری در دورسازی دیدگان نظاره گر ایفا می کند. اگر نگاه های آلوده را همچنان که در روایات آمده است، «تیرهای زهرآلود شیطان» بدانیم، پوشش زن، همانند قوسی است که تیر از آن کمانه می کند و منحرف می شود

و از اصابت و نفوذ در هدف، باز می ماند و بر عکس، هر اندازه بدن زن برهنه تر باشد، تیرهای شیطانی را بیشتر متوجه خود ساخته، از آن، آسیب خواهد دید و از این روست که چادر را حجاب برتر شناخته اند؛ زیرا با وجود شرایط دیگر، بیشترین پوشش و مطمئن ترین مصونیت را ایجاد می نماید.

2. کیفیت پوشش؛

میزان ضخامت و حتی کیفیت دوخت لباس، خود بخش مهمی از حجاب را تشکیل می دهد. بدون شک، لباس نازک، تنگ و بدن نما، فرودگاه پیکان مسموم شیطان و موجب خیره شدن چشم های هرزه و آلوده و به فساد کشاننده جامعه است و در مقابل، لباس غیربدن نما، دیده ها را از خود دور ساخته، سلامت معنوی نفوس را تأمین می کند.

3. رنگ ها؛

برخی از رنگ ها، دیده ها را خیره می سازند و پاره ای دیگر، نگاه ها را از خود می رانند و دور می سازند و در عین حال، عالمان دین نسبت به خصوص رنگ ها، تأکید چندانی نکرده، ولی بر این مسئله پای می فشارند که لباس، نباید موجب جلب توجه و عواقب سوء ناشی از آن باشد و از این روست که در طول تاریخ، زنان مسلمان به میل خود، در خارج از خانه و درون جامعه عمومی، لباس مشکی را برای حجاب برگزیدند و این سنت حسنه، مورد تأیید و پذیرش پیامبرصلی الله علیه وآله و امامان علیهم السلام قرار گرفت؛ زیرا زنان به این وسیله، احساس امنیت و مصونیت بیشتری می کردند. گاهی می گویند: لباس مشکی، از نظر اسلام، مکروه است؛ حال آن که هیچ فقیهی به

کراهت چادر و عبای مشکی، فتوا نداده است؛ بلکه در روایات، چادر و کفش مشکی، استثناء شده اند. گاهی از جهات دیگر وارد شده که پوکی استخوان می آورد و آرامش روانی را بر هم می زند. اگر چنین بود، خانم هایی که 80 سال از چادر مشکی استفاده کرده اند، باید از پای درآمده باشند؛ در حالی که هیچ آمار علمی که گواه بر گفته های آنان باشد، در دست نیست.