حجاب شناسی (پرسمان حجاب) صفحه 260

ب) وضو و طهارت داشتن هنگام تلاوت قرآن.("بحارالأنوار"، ج89، ص213)

ج) پناه بردن به خداوند از شیطان _ یعنی گفتن "اعوذ بالله من الشیطان الرجیم" _ پیش از قرائت قرآن: قرآن کریم می فرماید: «وقتی قرآن می خوانی، از (شرّ (شیطان رانده شده به خداوند پناه ببر.»(نحل/98)

د) قرائت از روی قرآن که پیامبر(ص) فرمود: "قرائت قرآن از روی مصحف بهترین اعمال امّت من است." _ ("بحارالأنوار"، ج89، ص210) _ یعنی ولو آیه و سوره ای را حفظ هستی قرآن را باز کن و از رو بخوان.

ه_) قرائت قرآن با صدای خوش که خاتم پیامبران(ص) فرمود: "هر چیزی زینتی دارد و زینت قرآن، صوت نیکو است.

و) قرائت قرآن همراه با خشوع: قرآن می فرماید: «آیا وقت آن نرسیده است که دلهای مؤمنان در برابر ذکر خدا و آنچه از حق نازل شده، خاشع گردد؟!»(حدید/16)

شاید از مصادیق خشوع باشد که فرموده اند قرائت همراه با حزن

و با حالت اندوه باشد.

پیامبر خدا(ص) فرمود: "براستی قرآن همراه با حزن نازل شده است. بنابراین، هنگامی که قرآن می خوانید گریه کنید و اگر گریه نکردید، حالت گریه به خود بگیرید."("بحارالأنوار"، ج89، ص202)

ز) تلاوت قرآن همراه با ترتیل: قرآن می فرماید: «ورتّل القرءان ترتیلاً» یعنی قرآن را با دقّت و تأنّی بخوان.(مزمل/4)

ح) تدبر در قرآن: یعنی قاری قرآن تنها به خواندن الفاظ، بدون توجه به معانی آن، اکتفا نکند؛ بلکه همراه با قرائت آن در معانی قرآن اندیشه کند، و از آیاتش پند گیرد. چنان که امیرمؤمنان علی(ع) در وصف پرهیزکاران می فرماید: "آنان در شب به پاخاسته و قرآن را شمرده و با تدبّر تلاوت می کنند. جان خویش را با آن محزون می سازند و دوای درد خود را از آن می گیرند. هر گاه به آیه ای برسند که در آن تشویق باشد، با علاقه و امید به آن روی می آورند و روح و جانشان با شوق بسیار در آن خیره می شود و آن را همواره "نصب العین" خود می سازند، و هر گاه به آیه ای برخورد کنند که در آن بیم باشد، گوش های دل خود را برای شنیدن آن باز می کنند و صداهای ناله و برخورد زبانیه های آتش در گوششان طنین انداز است."("نهج البلاغه"، خطبه193)