حجاب شناسی (پرسمان حجاب) صفحه 374

الف. محمد بن مسلم از امام محمد باقر(ع) روایت می کند: «H}لا یصلح للجاریته إذا حاضت إلا أن تختمر{H؛ دختر زمانی که به حد بلوغ شرعی رسید، باید روسری داشته باشد.»(7)

ب. از امام هشتم(ع) روایت شده است: «H}لا تفطی المرأئته رأسها من الفلام حتی یبلغ الفلام{H؛ پسر وقتی به حد بلوغ رسید زن باید حجاب را رعایت کرده و سر خود را از وی بپوشاند.»(8)

بنابراین بر لزوم حجاب علاوه بر ضرورت و کارکردهای فردی و اجتماعی آن، آیات و روایات فراوانی دلالت دارد. و اصولا پوشش امر غریزی و فطری برای بشر است و کاوش های باستان شناسی نشان می دهد که از دیر زمان بشر در حد امکان نسبت به مسأله پوشش اهتمام ورزیده است و همه صاحبان ادیان نیز آن را سرلوحه عمل قرار داده اند. با این حال، موارد برخورد پیامبر با بدحجابی به دست نیامد و به طور کلی جزئیات دقیق زندگی عصر پیامبر روشن نیست.

هرچند در زمان پیامبر و امام علی(ع) زنان بد و بی حجاب وجود داشته است اما این بدین معنا نیست که آنها میتوانستند هر جور که دلشان میخواست در اجتماع ظاهر شوند اثبات این مدعا مشکل است چونکه کسانی که در قلمرو حکومت اسلامی زندگی میکردند قوانین اسلامی را به ظاهر رعایت میکردند حتی اقلیت های مذهبی نیز موظف به رعایت مقررات اسلامی در جامعه اسلامی بوده اند و این مطلب در کتب فقهی آمده است آنچه که در زمان پیامبر

اسلام(ص) معمول بوده حجاب نداشتن کنیزگان بوده است آن هم در حدسرو گردن لذا به زنان آزاد مسلمان دستور داده شده که حجاب اسلامی را کاملاً رعایت کنند تا از کنیزگان شناخته شوند ؛

بر این اساس ادعای اینکه حجاب در زمان پیامبر مکرم اسلام صلوات الله علیه الزامی نبود حرفی بدون دلیل و منطق بوده و دلایل قرانی و روایی خلاف آن را ثابت می کند.

نظام جمهوری اسلامی با هدف حاکمیت احکام و ارزشهای اسلامی در جامعه شکل گرفت و رای مردم به نظام جمهوری اسلامی بیانگر خواست آنان در پذیرش ارزشها و اصول اسلامی و اجرای آن در کشور و عرصه اجتماع بوده و مردم با آگاهی کامل نظا م جهوری اسلامی را برگزیدند و از آنجا که حجاب به عنوان یکی از احکام و دستورات اجتماعی اسلام نقش مهمی در حفظ سلامت جامعه و حریم خانواده و جلوگیری از مفاسد داشته و کوتاهی و بی توجهی به آن اثرات نامطلوب و زیانباری برای جامعه دارد ،چیزی که متاسفانه امروز در جامعه کم و بیش شاهد آن هستیم ،حکومت اسلامی وظیفه دارد زمینه ها وشرایط لازم را برای رعایت این حکم الهی فراهم کند و با متخلفان برخورد نماید و مقابله با بی حجابی و دستور به رعایت آن هر چند نوعی محدود کردن آزادی تلقی می گردد اما این در حقیقت محدود کردن آزادیهای مخربی است که بنیان جامعه و خانواده را سست نموده و سلامت جامعه را به خطر می اندازند و نتیجه آن بدست آوردن آزادیهای مطلوبتر و امنیت و آسایش افراد جامعه خواهد بود همانند محدودیت در استفاده از

بعضی از غذاها برای حفظ سلامت جسم ،آیا هیچ منطقی می پذیرد که تحت عنوان آزادی استفاده از هر نوع غذا ،سلامت مجموعه بدن رابه دلیل استفاده از برخی از غذاهایی که برای بدن ضرر دارد ، به خطر بیندازیم؟ علاوه برخی از احکام شرعی هست که اگر کسی انجام نداد ضررش بیشتر متوجه خودش می شود مثل ترک نماز در اینجا اجبار مطلوب نیست اما برخی دیگر مانند رعایت نکردن حجاب موجب فساد جامعه می شود در این جا حکومت اسلامی نمی تواند کوتاه بیاید بلکه باید افراد متخلف را مجبور به رعایت مقررات نماید زیرا از آن جا که انسان یک موجود اجتماعی است جامعه بزرگی که در آن زندگی می کند از یک نظر همچون خانه او است و حریم آن همچون حریم خانه او محسوب می شود پاکی جامعه به پاکی او کمک می کند و آلودگی آن به آلودگیش روی همین اصل در اسلام با هر کاریکه جو جامعه را مسموم یا آلوده کند شدیدا مبارزه شده است ؛ چرا که گناه همانند آتش است هنگامی که در نقطه ای از جامعه این آتش روشن شود باید سعی و تلاش کرد که آتش خاموش یا حداقل محاصره گردد اما اگر به آتش دامن زنیم و آن ار از نقطه ای به نقطه دیگر ببریم حریق همه جا را فرا خواهد گرفت و کسی قادر بر کنترل آن نخواهد بود و از این گذشته عظمت گناه در نظر عامه مردم و حفظ ظاهر جامعه از آلودگیها خود سد بزرگی در برابر فساد است اشاعه فحشا و نشر گناه و تجاهر به فسق و تسامح در این

موضوع این سد را می شکند گناه را کوچک می کند و آلودگی به آن را ساده می نماید. لذا حکومت اسلامی موظف است جلو منکرات را بگیرد و این به معنای اجبار به حجاب نیست بلکه نوعی واکسینه کردن جامعه در مقابل بیماریهای روانی است و در جامعه اسلامی احاد محروم وظیفه دارند به بهداشت روانی و سلامت روحانی توجه کنند واین همان امر به معروف و نهی از منکر و نظارت ملی است. و حاکمان اسلامی موظفند عوامل مزاحم رشد فضائل انسانی را از بین ببرند و این در حقیقت بستر سازی برای سلامت روانی جامعه است. و در حکومت پیامبر(ص) و امام علی(ع) نیز چنین بوده است پوشش اسلامی یک حکم شرعی است و زنان مسلمان ومتعهد بدستورات دین همواره ودر سخت ترین شرائط هم به پوشش خود اهتمام داشته واین دستور نجات بخش رامراعات می کردند,با پیروزی انقلاب اسلامی طبعاٌ انتظار بود که این حکم الهی بهتر رعایت شود وبصورت خواست عمومی مطرح بود زیرا حکومت طاغوتی ساقط شده بود وموانع دین داری از بین رفته بود ومردم می خواستند نتیجه انقلاب خود را که پیاده شدن احکام اسلام بود ,با چشم خود ببینند.

بد حجابی هم از نظر آموزه های اسلامی و هم از نظر قوانین موضوعه و قانون مجازات اسلامی، به عنوان گناه و یک جرم اجتماعی است که برای مرتکبین آن مجازات مشخص گردیده است.