آشنایی با زنان قرآنی صفحه 106

ابراهیم (ع) گفت: فَما خَطْبُکُمْ أَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ؛ «ای فرستادگان! پس کار مهم شما چیست؟» گفتند: إِنَّا أُرْسِلْنا إِلی قَوْمٍ مُجْرِمِینَ؛ «ما به سوی مردمی گناه‌کار فرستاده شده‌ایم».

سپس امام باقر (ع) فرمود: ابراهیم (ع) به آنها گفت: «آخر لوط پیغمبر در میان آن قوم است؟» فرشتگان گفتند: «ما بهتر می‌دانیم که در بین آنان چه کسی هست! اما به‌طور حتم او و اهلش را نجات خواهیم داد، مگر همسرش را که مقدر کرده‌ایم که از هلاک‌شدگان باشد. بعد از آنکه خدای تعالی قوم لوط را عذاب کرد، رسولانی نزد ابراهیم (ع) فرستاد تا او را به ولادت اسحاق بشارت دهند».

می‌گویند هنگام آوردن این بشارت، ساره 90 ساله بود و تعجب او، بیشتر از آن بود که هم پیر بود و هم نازا، اما اراده خداوند بر هر چیز که قرار گیرد، آن را ممکن می‌سازد. ابراهیم (ع) نیز آن هنگام 100 ساله بود که خداوند او را به اسحاق بشارت داد که از صالحین و از رسولان خداوند بود.

وفات ساره‌

ساره در سن 110 سالگی در شام درگذشت و ابراهیم (ع) بسیار برای او ناراحت بود. بعد از مرگ ساره، ابراهیم با قطورا دختر یقطن ازدواج کرد و پس از او هم، با زنی به نام حجون بنت امین، که از او صاحب پنج فرزند شد.