آشنایی با زنان قرآنی صفحه 72

که رسول خدا (ص) در بین مردم زید را پسر خود خواند و گفت که او از محمد (ص) ارث می‌برد.

در عرب رسم بر این بود که وقتی کسی، یتیمی را تحت تکفل خود می‌گرفت، او را فرزند خود می‌خواند. از دیگر حکمت‌های این ازدواج آن بود که خداوند برای پیامبر (ص) و مؤمنان، آیه‌های روشنی را بفرستد مبنی بر اینکه در شرع خدا، مجاز نیست که کسی، مردی را که از روی بخشندگی او را بزرگ می‌کند، پدر بنامد. خداوند این رسم جاهلی را تحریم و آن را به صراحت اعلام فرمود:

ما کانَ مُحَمَّدٌ ابا احَدٍ مِنْ رِجالِکُمْ وَ لکِنْ رَسُولَ اللهِ وَ خاتَمَ النَّبِیِّینَ وَ کانَ اللهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیماً (احزاب: 40)

ثابت بنانی می‌گوید، «از انس بن مالک پرسیدم: چند سال در خدمت رسول خدا (ص) بودی؟ گفت: ده سال. گفتم: عجیب‌ترین چیزی که در این ده سال دیدی، چه بود؟ گفت: ماجرای ازدواج رسول خدا (ص) با زینب بنت جحش. مادرم گفت: ای انس! رسول خدا (ص) شب عروسی را به صبح می‌آورد در حالی که طعامی ندارد، آن خیک خرمای آغشته به روغن و پنیر را بیار و به اندازه خوراک ایشان برای آنها ببر. چنین کردم و یک ظرف سفالین آوردم و به اندازه پیامبر (ص) و همسرش در آن ریختم. سپس گفت: آن را نزد ایشان ببر. پس بر ایشان وارد شدم و آن زمان هنوز آیه حجاب نازل نشده بود. پیامبر (ص) فرمود: آن ظرف را کنار دیوار بگذار و برو علی (ع)، عمر، ابوبکر و عثمان- و برخی از