زن و اسوه های آسمانی صفحه 176

نوزادی که در شکم من است ولادت او را بر من آسان کن».

پس از این نیایش ناگهان دیوار کعبه شکافته شد و فاطمه درون خانه رفت. علی به دنیا آمد و فروغ معنویت این بانو و فرزندش علی علیه السلام در تاریخ طنین افکند و جاودانه شد(1).

فاطمه دارای چنین مقامی بود. از این رو، هنگامی که محمد صلی الله علیه و آله به رسالت مبعوث شد آن بانو در شمار نخستین بانوانی بود که به آن حضرت ایمان آورد. حضرت برای ملاقات او به خانه اش می رفت. او را گرامی می داشت و در خانه او استراحت می کرد(2) و او را مادر می خواند(3). پس از مرگ برای او دعا می کرد و می گفت:«اللهم اغفر لامی فاطمه بنت اسد»(4).

آن بانو در راه ایمان خود فداکاری بسیار کرد و سختی های بسیاری را تحمّل نمود همراه ابوطالب در شعب پیامبر خدا را یاری نمود.

از اولین زنانی بود که در کاروان «فواطم»(5) پیاده به مدینه هجرت کرد تا در کنار رسول خدا و در خدمت او باشد(6). و از نیکوکارترین افراد نسبت به آن حضرت بود(7).

مراتب ایمان او چنان بود که هر آنچه را رسول خدا می فرمود، بر جان او جاری می شد.

با بصیرت جان و ایمان جهنم و بهشت را می دید. احوال و سختی های قبر و حشر را مشاهده می کرد. از این رو، روزی پیامبر خدا فرمودند: «مردم در قیامت بدون آن که تن پوشی داشته باشند برانگیخته می شوند؛ آن گونه که روز تولد زاده می شوند». این سخن را فاطمه شنید. آه و ناله او بلند شد. رسول خدا به او گفت: «از خداوند مسألت می نمایم که شما را پوشیده محشور نماید»(8).

1- 1. اعلام النساء المؤمنات، ص 491.
2- 2.اعلام النساء، عمر رضا کحاله، ج 4، ص 33.
3- 3. کافی، ج 1، ص 452.
4- 4. اعلام النساء المؤمنات، ص 491.
5- 5. فاطمه بنت اسد، فاطمه زهرا، فاطمه بنت زبیر.
6- 6. کافی، ج 1، ص 452.
7- 7. همان.
8- 8. بحار، ج 6، ص 241، باب 8، احوال البرزخ؛ اعلام النساء، عمر رضا کحاله، ج 4، ص 33؛ اعلام النساء المؤمنات، صص 491 - 490.