زن و اسوه های آسمانی صفحه 182

فاطمه، مادر امام محمد باقر علیه السلام

فاطمه، مادر امام محمد باقر علیه السلام دختر امام حسن مجتبی است. کنیه او ام عبدالله بود. القاب آن بانو را «صدیقه»، تقیه(1)، آمنه و محسنه نگاشته اند(2).

آن بانو دختر امام و همسر امام و مادر امام بود و خود بانویی بسیار با فضیلت بود. اگر نبود در توصیفش جز گفته امام صادق که پیرامونش فرمود: «کانت صدیقهً لم تدرک فی آل الحسن امرأه، مثلها»(3). همین سخن او را بر افق بلند عزت فروزان ساخته و بر بلندای قداست نور افشان نموده است.

او زنی راستگو بود و در خاندان امام حسن همانندی نداشت.

امام صادق علیه السلام او را مریم آل رسول دانسته و به صفت آن بزرگ بانو او را ستود. در بیانی دیگر او را چنین ستود: «کانت ممن آمنت و اتقتْ و احسنت و الله یحب المحسنین»(4).

آن بانو از زنان با ایمان، پرهیزگار و نیکوکار بود و خداوند نیکوکاران را دوست دارد.

فرزندش امام باقر علیه السلام اولین فرزندی بود که بعد از حسنین و زینب کبری مادر و پدرش علوی و فاطمی بودند(5).

بنابر شواهد و قراینی آن بانو همراه با همسر و فرزندش امام باقر علیه السلام در نهضت عاشورا حضور داشت و همراه کاروان اسرای آل رسول به کوفه و شام رفت. سختی های آن سفر را در کنار عمه اش زینب علیهاالسلام تحمل کرد و روزهای سختی را در زندگی نامه افتخار آمیزش ثبت نمود. آن بانو معدن کرامات بود.

امام باقر علیه السلام فرمود: «کانت امی قاعدهً عند جدار فتصدع الجدار و سمعنا هدهً

1- 1. بعضی نام آن مکرمه را زینب ذکر کرده اند.
2- 2. اصول کافی، ج 1، ص 536؛ باب مولد ابی جعفر محمد بن علی علیهما السلام؛ تواریخ النبی و الآل، ص 90.
3- 3. اصول کافی، ج 1، ص 536.
4- 4. تواریخ النبی و الآل، ص 90.
5- 5. اعیان الشیعه، ج 8، ص 390 ؛ بحار، ج 46، ص 215، ح 13.