زن و اسوه های آسمانی صفحه 221

شیخ مفید چگونگی بیعت زنان با پیامبر خدا صلی الله علیه و آله را در حدیبیّه چنین گزارش می کند: «علی علیه السلام عهده دار این امر شد. لباسی را بگسترد. زنان با عنوان بیعت بر آن دست گذاشتند و سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله بر آن لباس دست گذاشت.»(1) و پیمان وفاداری و فداکاری آنان با رسول خدا منعقد گردید.

پس از فتح مکه و بیعت مردان، زنان نیز با رسول خدا بیعت کردند. پیرامون چگونگی این بیعت گفته اند که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله با زنان با گفتار بیعت می کرد و یا این که دستور می داد ظرف آبی بیاورند و دست خود را درون آب فرو می برد. سپس زنان دست در ظرف آب می نهادند و پیمان محکم رابطه فرد و دولت تحقق می یافت. از امام باقر علیه السلام منقول است که بیعت زنان با پیامبر خدا از روی لباس و پوشش بود(2).

سروش وحی این بیعت را نیز جاودانه ساخت. در پرتو قرآن چنین آمده: «ای پیامبر، اگر زنان با ایمان نزد تو آمدند تا بیعت کنند بدین شرط که هیچ کس را با خدا شریک نکنند و دزدی نکنند و زنا نکنند و فرزندان خود را نکشند و بهتان نزنند و فرزندی را که از آن شوهرشان نیست به او نسبت ندهند و در کارهای نیک از تو نافرمانی نکنند با آنها بیعت کن و برای آنان از خدا آمرزش بخواه که خداوند آمرزنده و مهربان است»(3).

بیعت مهم و تاریخی دیگر، بیعت مسلمانان با علی علیه السلام در غدیر خم بود در این روز پس از آن که به فرمان خداوند علی علیه السلام از سوی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به عنوان ولی امر و جانشین رسول خدا نصب شد به فرمان رسول خدا صلی الله علیه و آله مسلمانان با علی علیه السلام بیعت

1- 1. ارشاد، شیخ مفید، صص 62 - 60.
2- 2. مجمع البیان، ج 9، ص 276؛ خصال، شیخ صدوق، ج 2، ص 141.
3- 3. ممتحنه / 12.