زن و اسوه های آسمانی صفحه 227

صفیّه، عمّه رسول خدا صلی الله علیه و آله

این بانوی بزرگ عمّه رسول خدا و دختر عبدالمطلب است. همانند برادرش حمزه ایمان آورد. در عرصه بلاغت از ادبیات بالنده ای برخوردار بود. در رثای پدر شعر سرود. عمری را به کرامت گذراند و سرانجام در کمال کرامت در عهد عمر رحلت کرد.

عصاره زندگی این بانو نشان می دهد که این زن خود را همانند حمزه سید الشهدا، مسؤول می دانست. تنها به اسلام و ایمان خود اکتفا نکرد و با وجود عاطفه مادری فرزندش، را به حضور در جبهه های جنگ و یاری دین خدا تشویق می کرد(1).

این بانوی بزرگ از شجاعت برخوردار بود و در جنگ احد و خندق مسلمانان را یاری کرد(2).

ام عطیّه

از بانوان بزرگواری است که در حمایت از رسول خدا در هفت جنگ شرکت کرد و به مداوای مجروحین و پرستاری بیماران پرداخت و برای رزمندگان غذا آماده می کرد(3). شیخ طوسی او را جزء اصحاب رسول خدا ذکر کرده و از روایتگران آن حضرت محسوب می دارد(4). مامقانی نیز در تنقیح او را مدح می کند(5).

پس از پایان جنگ احد پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به این بانو و ام سلیم امر کرد تا جراحات امیرالمؤمنین علیه السلام را مداوا نمایند(6).

1- 1. درالمنثور فی طبقات ریات الخدور، ص 25؛ زن در آینه جلال و جمال، ص 301.
2- 2. اسد الغابه، ج 5، ص 493؛ بحار، ج 20، صص 245 - 244.
3- 3. طبقات، ج 8، ص 455؛ اعلام النساء المؤمنات، ص 169، ش 88.
4- 4. رجال طوسی،ص
5- 5. تنقیح المقال، ج 3، باب فضل النساء، ص 73.
6- 6. بحار، ج 41، ص 3؛ مناقب، ج 1، ص 320.