زن و اسوه های آسمانی صفحه 32

زن در پرتو وحی

از نگاه قرآن سیمای زن از همان مشرقی می تابد که جمال مرد از آن ساطع است. هر دو عضو خانواده انسانند، هردو مظهر اسمای الهی بوده و لباس «احسن»(1) بر تن کرده و تاج «کرّمنا»(2) بر سر نهاده اند. به پاس آفرینش این انسان است که خداوند مبارک باد(3) گفته و با نشان زیباترین موجود، او را ستوده است.

با مرد از یک سرشت پدید آمده و به سوی یک هدف می شتابند.

آدم با حوا همراه است، باهم در بهشت می خرامند و زندگی می کنند، و همشأن یکدیگرند. شیطان هردو را می لغزاند و هردو با هم از بهشت اخراج می شوند و باهم به زمین فرود می آیند و باز با هم و در کنار هم بساط حیات و زندگی و مدنیت را بر روی زمین می گسترند(4).

از افق فرهنگ قرآن، زن و مرد بر یک آسمان می درخشند. زن به عنوان یک انسان برابر و مساوی «نه موجود دست دوم» و مشابه با مرد مطرح است.

در قرآن چنین می خوانیم: «ای پیامبر! از تو درباره زنان فتوا می خواهند. بگو: خداوند درباره آنان به آنچه در این کتاب بر شما خوانده شود فتوا داده است...»(5).

و آیات دیگر که وحدت نوع زن و مرد را نشان می دهد و تفاوت و اختلاف

1- 1. تین / 4.
2- 2. اسراء / 70.
3- 3. مؤمنون / 14.
4- 4. بقره / 36 _ 35.
5- 5. نساء / 127.