زن و اسوه های آسمانی صفحه 76

شجره مبارکه طوباست(1). بحر موّاج عصمت و عفت(2) و محبت به آن حضرت و خاندانش پاداش رسالت است(3).

منهج آن حضرت صراط مستقیم قرآن(4)، و چهره آسمانی آن بانو لیله القدر است.

باری، فروغ آیات قرآن در وصف این حبیبه خدا و محبوبه پیامبر چشم افروز است و نیز تجلی انوار عظمت این مهر آسمانی بر افق گفتار پیامبر خدا دیدگان را مبهوت ساخته است.

* آن حضرت در توصیف چهره عرشی این بانو می گوید: «خداوند فاطمه را از نور خود آفرید. نور فاطمه قبل از آفرینش زمین و آسمان آفریده شده است. پیش از آفرینش آدم، خداوند نور فاطمه را آفرید. این نور در ساق عرش خدا می درخشید. پس از آن که خداوند آدم را آفرید این جلوه عرشی را به او نمایاند. جبرئیل گفت: «فاطمه منصوره آسمان و فاطمه زمین است. او شیعیان خود را از آتش باز می دارد. رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: در شب معراج، جبرئیل دستم را گرفت و مرا وارد بهشت ساخت. رطبی را تناول نمودم و از آن طعام بهشتی فاطمه به وجود آمد. پس فاطمه حوریه ای است در سیمای انسان؛ و هرگاه مشتاق بهشت شوم او را می بویم(5).

* طعام فاطمه در عرش، تسبیح، تقدیس تهلیل و تحمید پروردگار بود(6).

* در پرتو نور زهرا، حجاب های ظلمت از فرشتگان برطرف گردید و چون قندیلی فروزنده از گوشواره عرش آویخته بود و با آن آسمان ها و زمین های هفت گانه روشن شد. از این رو فاطمه «زهرا» نامیده شد(7).

* خداوند چهار زن را برگزید. مریم، آسیه، خدیجه و فاطمه علیهاالسلام (8).

1- 1. شواهد التنزیل، حسکانی، ج 1، ص 311.
2- 2. درالمنثور، سیوطی، ج 6، ص 697.
3- 3. الکشّاف، زمخشری، ج 4، ص 220.
4- 4. شواهد التنزیل، ج 1، ص 342.
5- 5. بحارالانوار، ج 43، ص 4.
6- 6. همان.
7- 7. همان، ص 17.
8- 8. همان، ص 19.