زن و اسوه های آسمانی صفحه 83

چنین می درخشد: «عمه جان! بحمدالله تو دانشمند بدون استاد و خردمند بدون آموزگاری.»

درایت و ملکوت رفتارش آن بانو را به عقیله بنی هاشم «گوهر فروزنده خردورزی» در دودمان بنی هاشم مزین ساخت. او دارای علم لدنی و دانش ملکوتی بود. اگر چه گام هایش بر زمین بود، ولی دستان سبزش بر آسمان و ملکوت خدا می رسید. او به مقام «نائبه الحسین» مفتخر گردید و شریک نهضت آن امام بزرگوار بود و از وجودش فروغ عصمت ساطع گردید(1).

پدرش علی علیه السلام اعلم، احلم، اجود، اکرم، ازهد، اشجع، اعبد و اورع مردم بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم بود. مادرش نیز فاطمه دختر پیامبر، «سیده النساء العالمین» است. جد بزرگوارش رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم و جده آن حضرت خدیجه کبری است؛ نخستین بانویی که به شرف اسلام مزین شد.

برادران حضرت زینب علیهاالسلام

برادران آن حضرت از فاطمه حسن و حسین سید جوانان بهشت و محسن که پیش از تولدش در داستان حریق باب به شهادت رسید(2).

و نیز محمد حنفیه که کنیه او ابوالقاسم بود و مدفن(3) او طائف می باشد. عباس و عبدالله و جعفر و عثمان علیهم السلام که مادرشان فاطمه «ام البنین» بنت حزام بود و از زنان فاضل و عارف، فصیح، بلیغ، پارسا و پرهیزکار، زاهد و عابد بود، بعد از واقعه عاشورا عبدالله فرزند عباس را برداشته به بقیع می رفت. نهضت اشک آن بانو چنان بود که اشگ مروان بن حکم، دشمن سرسخت اهل بیت علیهم السلام را جاری می ساخت(4).

1- 1. تنقیح المقال، ج 3، باب فضل النساء، ص 79.
2- 2. الملل و النحل، محمد بن عبدالکریم شهرستانی، ج 1، ص 57.
3- 3. زینب الکبری، شیخ جعفر نقدی، صص 10 - 9.
4- 4. همان، ص 11.