ام المومنین حضرت خدیجه سلام الله علیها صفحه 33

ازدواج او با پیامبر(ص)

بزرگان قریش و صاحبان ثروت از جمله عقبهًْ بن ابی معیط، الصلت بن أبی یهاب، ابوجهل و ابوسفیان برای خواستگاری خدیجه اقدام کردند، اما حضرت خدیجه از آنان روی گرداند، آنان را طرد کرد و به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم روی آورد. شک نداشت که او پیامبر فرستاده شده از آسمان به سوی همه ی مردم است، همان کسی است که انبیاء به او بشارت دادند و می گفت: «خوشا به حال کسی که همسر محمد صلی الله علیه و آله وسلم باشد».(1)

بوصیری می گوید:

وَرَأَتهُ خَدیَجهٌ وَالتُّقی

وَ الزُّهدُ فیهِ سَجیَّهٌ وَ حَباءُ

وَ أَتاها أَنَّ الغَمامَهَ وَ السَّرحَ

أَضَلَّتهُ مِنهُما أَفیاءُ

فَدَعَتهُ إِلی الزَّواجِ وَ ما

أَحسَنَ ما یَبلُغُ المُنی الأَذْکِیاءُ

حضرت خدیجه ویژگی هایی چون پرهیزگاری و ساده زیستی و بخشش را در آن حضرت دید.

خدیجه، محمد را به ازدواج فراخواند و چه نیکو افراد زیرک به آرزوهایشان می رسند.

پیامبر فورا خدیجه را خواستگاری کرد و مهر را خدیجه از اموال خودش فرستاد؛ بعضی قرشیان تعجب کردند و گفتند: مهر زنان بر مردان است.

ابوطالب با دلیل محکم این گفته ی آنان را رد کرد و گفت: اگر مانند پسر برادر من باشید، مردان را به بالاترین قیمت طلب می کنند و اگر مانند شما