زن در تفسیر نمونه صفحه 26

تولّد فرزند دختر است که چگونه از شنیدن خبر ولادت دختر ناراحت می شدند، در عین حال فرشتگان را دختران خدا می دانستند.

باز در ادامه این سخن می افزاید: «آیا کسی را که در لابه لای زینت ها پرورش می یابد وبه هنگام جدال قادر به تبیین مقصود خود نیست (فرزند خدا می خوانید وپسران را فرزند خود)؟» (أَوَ مَنْ یُنَشَّوُا فِی الْحِلْیَهِ وَ هُوَ فِی الْخِصَامِ غَیْرُ مُبِینٍ).(1)

در اینجا قرآن دو صفت از صفات زنان را که در غالب آنها دیده می شود واز جنبه عاطفی آنان سرچشمه می گیرد مورد بحث قرار داده، نخست علاقه شدید آنها به زینت آلات ودیگر عدم قدرت کافی بر اثبات مقصود خود به هنگام مخاصمه وجرّ وبحث به خاطر حیا وشرم.

بدون شک زنانی هستند که تمایل چندانی به زینت ندارند ونیز بدون شک علاقه به زینت در حدّ اعتدال عیبی برای زنان محسوب نمی شود، بلکه در اسلام روی آن تأکید شده؛ منظور اکثریّتی است که در غالب جوامع بشری عادت به تزیین افراطی دارند، گویی در میان زینت به وجود می آیند وپرورش می یابند.

ونیز بدون شک در میان زنان افرادی پیدا می شوند که از نظر قدرت منطق وبیان بسیار قوی هستند، ولی نمی توان انکار کرد که اکثریّت آنها به خاطر شرم وحیا در مقایسه با مردان به هنگام بحث ومخاصمه وجدال، قدرت کمتری دارند.

هدف بیان این حقیقت است که چگونه شما دختران را فرزند خدا می پندارید وپسران را از آن خود می شمرید؟

در آخرین آیه مورد بحث مطلب را باصراحت بیشتری مطرح کرده، می فرماید: «آنها فرشتگان را که بندگان خداوند رحمانند مؤنّث پنداشتند» ودختران خدا معرّفی کردند (وَ جَعَلُوا الْمَلاَئِکَهَ الَّذِینَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثًا).

آری، آنها بندگان خدا هستند، سر بر فرمان او دارند وتسلیم اراده اویند، چنانکه در آیات 26 و27 سوره انبیاء نیز آمده است: (بَلْ عِبَادٌ مُکْرَمُونَ * لاَ یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ) «آنها [ فرشتگان] بندگان شایسته اویند - هرگز در سخن بر او پیشی نمی گیرند؛ و(پیوسته) به فرمان او عمل می کنند».