زن در تفسیر نمونه صفحه 267

این طلب آمرزش، برای این است که نوح می خواهد بگوید: گرچه من صدها سال تبلیغ مستمر داشتم، وهر گونه زجر وشکنجه را در این راه تحمل کردم، اما چون ممکن است ترک اولایی در این مدت از من سر زده باشد، من از آن هم تقاضای عفو می کنم، وهرگز خود را در پیشگاه مقدست تبرئه نمی نمایم.

وچنین است حال «اولیاء اللّه» که بعد از آن همه زحمت وتلاش در راه خدا، باز هم خویش را مقصر می دانند، وهرگز گرفتار غرور وخود بزرگ بینی نمی شوند، نه همچون افراد کم ظرفیت که با انجام یک کار کوچک، چنان مغرور می شوند که گویی از خداوند طلبکارند!.

نوح، در حقیقت برای چند نفر طلب آمرزش می کند:

«اول» برای خودش، مبادا قصور وترک اولایی از او سر زده باشد.

«دوم» برای پدر ومادرش، به عنوان قدردانی وحق شناسی از زحمات آنان.

«سوم» برای تمام کسانی که به او ایمان آوردند هر چند کم بودند، وسپس همراه او سوار بر کشتی شدند که آن کشتی نیز خانه نوح بود.

«چهارم» برای مردان وزنان باایمان در تمام جهان ودر تمام طول تاریخ، واز اینجا رابطه خود را با مؤمنان سراسر عالم در تمام دوران بر قرار می سازد.

ولی در پایان باز تأکید بر نابودی ظالمان می کند، اشاره به اینکه آنها به خاطر ظلمشان مستحق چنین عذابی بودند (ر.ک: ج 25، ص 98 و 99).