زن در تفسیر نمونه صفحه 407

پس از آن می افزاید: «هنگامی که فرزند خود را به دنیا آورد (واو را دختر یافت) گفت: پروردگارا! من او را دختر آوردم» (فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّی وَضَعْتُهَا أُنْثَی).

البتّه «خدا از آنچه او به دنیا آورده بود آگاه تر بود» (وَاللهُ أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ).

سپس افزود: «تو می دانی که دختر وپسر (برای هدفی که من نذر کرده ام) یکسان نیستند» (وَ لَیْسَ الذَّکَرُ کَالاُْنْثَی).

دختر پس از بلوغ عادت ماهیانه دارد ونمی تواند در مسجد بماند. به علاوه، نیروی جسمی آنها یکسان نیست؛ ونیز مسائل مربوط به حجاب وبارداری ووضع حمل ادامه این خدمت رابرای دختردشوارمی سازدولذاهمیشه پسران رانذرمی کردند.

از قراین موجود در آیه وروایاتی که در تفسیر آیه وارد شده است استفاده می شود که جمله «وَ لَیسَ الذَّکَرُ کَالاُنثی» (پسر همانند دختر نیست) از زبان مادر مریم است، هرچند بعضی احتمال داده اند که از کلام خدا باشد، ولی بعید به نظر می رسد.

در اینجا این سؤال پیش می آید که مادر مریم قاعدتآ می بایست بگوید: «وَلَیسَتِ الاُنثی کَالذّکَر» (این دختر همانند پسر نیست)، زیرا او دختر آورده بود نه پسر ولذا گفته اند: جمله تقدیم وتأخیری دارد همان گونه که در بسیاری از عبارات عرب معمول است، وچه بسا ناراحتی ناگهانی که هنگام وضع حمل به او دست داد سبب شد سخن خود را این چنین ادا کند، زیرا او علاقه داشت صاحب پسری شود تا خدمتگزار بیت المقدس باشد، همین علاقه سبب شد که بی اختیار به هنگام سخن گفتن نام پسر را مقدّم دارد.

سپس افزود: «من او را مریم نام نهادم واو وفرزندانش را از (وسوسه های) شیطان رانده شده (از درگاه خدا) در پناه تو قرار می دهم» (وَ إِنِّی سَمَّیْتُهَا مَرْیَمَ وَإِنِّی أُعِیذُهَا بِکَ وَذُرِّیَّتَهَا مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ).

«مریم» در لغت به معنای زن عبادتکار وخدمتگزار است، وچون مادرش بعد از وضع حمل این نام را بر او نهاد، نشانگر نهایت عشق وعلاقه این مادر باایمان برای وقف فرزندش در مسیر بندگی وعبادت خداست.

ونیز به همین دلیل بود که او پس از نامگذاری، نوزادش وفرزندانی را که در آینده از او به وجود می آیند، در برابر وسوسه های شیطانی به خداوند سپرد (ر.ک: ج 2، ص608-612).