زن در تفسیر نمونه صفحه 466

مادر گفت: من زنی پاکیزه بوی وپاک شیرم وهیچ کودکی شیر مرا رد نمی کند.

به هر حال، فرعون کودک را به او سپرد وهمسرش تأکید فراوان نسبت به حفظ وحراست او کرد، ودستور داد در فاصله های کوتاه کودک را به نظر او برساند.

اینجاست که قرآن می گوید: «پس تو را به مادرت بازگرداندیم تا چشمش به تو روشن شود واندوهگین نگردد» (فَرَجَعْنَاکَ إِلَی أُمِّکَ کَیْ تَقَرَّ عَیْنُهَا وَ لاَ تَحْزَنَ).

وبتواند با آسودگی خاطر واطمینان از عدم وجود خطری برای او از ناحیه فرعونیان به پرورش فرزند بپردازد.

از جمله فوق چنین می توان استفاده کرد که فرعون کودک را به مادر سپرد تا او را به خانه خویش بیاورد، ولی طبیعی است نوزادی که فرزندخوانده فرعون ومورد علاقه شدید همسر اوست باید در فاصله های کوتاه به نظر آنها برسد.

سال ها گذشت وموسی در میان هاله ای از لطف ومحبّت خداوند ومحیطی امن وامان پرورش یافت. رفته رفته به صورت نوجوانی درآمد.

روزی از راهی عبور می کرد، دو تن را در برابر خود به جنگ ونزاع مشغول دید: یکی از بنی اسرائیل ودیگری از قبطیان (مصریان وهواخواهان فرعون). از آنجا که همیشه بنی اسرائیل تحت فشار وآزار قبطیان ستمگر بودند، موسی به کمک مظلوم که ازبنی اسرائیل بودشتافت وبرای دفاع ازاومشتی محکم برپیکرمردقبطی واردآورد، امّا این دفاع از مظلوم به جای باریکی رسید وهمان یک مشت کار قبطی را ساخت.

موسی از این ماجرا ناراحت شد، چرا که مأموران فرعون سرانجام متوجّه شدند این قتل به دست چه کسی واقع شده، وشدیدآ به تعقیب او برخاستند.

امّا موسی علیه السلام طبق توصیه بعضی از دوستانش مخفیانه از مصر بیرون آمد وبه سوی مدین شتافت ودر آنجا محیطی امن وامان در کنار شعیب پیامبر که شرح آن به خواست خدا در تفسیر سوره قصص خواهد آمد پیدا کرد.

اینجاست که قرآن می گوید: «و تو یکی (از فرعونیان) را کشتی (ودر اندوه فرو رفتی)، امّا ما تو را از اندوه نجات دادیم» (وَ قَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّیْنَاکَ مِنَ الْغَمِّ).

وپس از آن «بارها تو را آزمودیم» (وَ فَتَنَّاکَ فُتُونًا).

«پس از آن، سالیانی در میان مردم مدین توقّف کردی» (فَلَبِثْتَ سِنِینَ فِی أَهْلِ مَدْیَنَ).

وبعد از پیمودن این راه طولانی وآمادگی روحی وجسمی وبیرون آمدن از کوره