زن در تفسیر نمونه صفحه 566

واژه «خبء» (بر وزن صبر) به معنی هر چیز پنهانی وپوشیده است ودر اینجا اشاره به احاطه علم پروردگار به غیب آسمان وزمین است، یعنی چرا برای خداوندی سجده نمی کنند که غیب آسمان وزمین واسرار نهفته آن را می داند.

واینکه بعضی آن را به خصوص باران (در مورد آسمان ها) وگیاه (در مورد زمین) تفسیر کرده اند، در حقیقت از قبیل بیان مصداق روشن است.

وهمچنین آنها که به معنی خارج ساختن موجودات از غیب عدم به وجود تفسیر کرده اند.

جالب اینکه نخست از علم خدا به اسرار نهفته زمین وآسمان سخن می گوید وسپس از اسرار نهفته درون قلب انسان ها.

امّا اینکه چرا هدهد از تمام صفات پروردگار روی مسأله عالم بودن او به غیب وشهود در جهان کبیر وصغیر تکیه کرد؟ ممکن است به تناسب این باشد که سلیمان با همه توانایی وقدرتش از وجود کشور «سبا» با آن ویژگی هایش بی خبر بود، او می گوید: باید دست به دامن لطف خدایی زد که چیزی از او پنهان نیست.

ویا به تناسب اینکه - طبق معروف - هدهد دارای حسّ ویژه ای بود که از وجود آب در درون زمین باخبر می شد، لذا سخن از خداوندی می گوید که از همه آنچه در عالم هستی پنهان است آگاهی دارد.

وسرانجام سخن خود را چنین پایان می دهد: «همان خداوندی که معبودی جز او نیست وپروردگار وصاحب عرش عظیم است» (اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ).

وبه این ترتیب، روی «توحید عبادت» و«توحید ربوبیّت» پروردگار، ونفی هر گونه شرک تأکید کرده وسخن خود را به پایان می برد.

نکته: درس های آموزنده

آنچه در این بخش از آیات خواندیم نکته های فراوانی دارد که می تواند در زندگی