زن در تفسیر نمونه صفحه 570

اطرافیانش به شور می نشست از آنها دعوت کرد، رو به سوی آنها کرد، «گفت: ای اشراف وبزرگان، نامه ارزشمندی به سوی من افکنده شده است» (قَالَتْ یَا أَیُّهَا الْمَلاَُ إِنِّی أُلْقِیَ إِلَیَّ کِتَابٌ کَرِیمٌ).

آیا به راستی ملکه سبا پیک نامه رسان را ندیده بود، ولی از قراین که در نامه وجود داشت اصالت نامه را احساس کرد وهیچ احتمال نداد که نامه مجعولی باشد؟

یا به چشم خودش پیک را دید ووضع اعجاب آور او خود دلیل بر این بود که واقعیّتی در کار است ومسأله یک مسأله عادی نیست؟ هر چه بود با اطمینان روی نامه تکیه کرد.

واینکه ملکه می گوید: این نامه کریم وپرارزشی است، ممکن است به خاطر محتوای عمیق آن، یا اینکه چون آغازش به نام خدا وپایانش به مهر وامضای صحیح بود(1) یا به خاطر اینکه فرستنده آن شخص بزرگواری بوده - هر یک از احتمالات را

بعضی از مفسّران احتمال داده اند - ویا همه اینها، زیرا هیچ گونه منافاتی بین این امور نیست و ممکن است همه در این مفهوم جامع جمع باشد.

درست است که آنها آفتاب پرست بودند، ولی می دانیم که بسیاری از بت پرستان نیز به «اللّه» اعتقاد داشتند، او را «ربّ الارباب» می نامیدند وتعظیم واحترام او را مهم می شمردند.

آن گاه ملکه سبا به ذکر مضمون نامه پرداخت و گفت: «این نامه از سوی سلیمان است ومحتوایش چنین است: به نام خداوند بخشنده مهربان» (إِنَّهُ مِنْ سُلَیْمَنَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ).

«توصیه ام به شما این است که برتری جویی در برابر من نکنید، به سوی من آیید وتسلیم حق شوید» (أَلاَّ تَعْلُوا عَلَیَّ وَأْتُونِی مُسْلِمِینَ).(2)