زن در تفسیر نمونه صفحه 571

بعید به نظر می رسد که سلیمان نامه را با همین عبارات والفاظ عربی نوشته باشد، بنابراین جمله های فوق می توانند نقل به معنی ویا به صورت خلاصه گیری وفشرده نامه سلیمان علیه السلام بوده باشد که ملکه سبا برای ملّت خود بازگو کرد.

جالب اینکه مضمون این نامه در واقع سه جمله بیش نبود:

یک جمله نام خدا وبیان وصف رحمانیّت ورحیمیّت او.

جمله دوم توصیه به کنترل هوای نفس وترک برتری جویی که سرچشمه بسیاری از مفاسد فردی واجتماعی است.

وسوم تسلیم شدن در برابر حق.

اگر دقّت کنیم چیز دیگری وجود نداشت که نیاز به ذکر داشته باشد.

پس از ذکر محتوای نامه سلیمان علیه السلام برای سران ممکلت خود رو به سوی آنها کرد، «گفت: ای اشراف وصاحب نظران، رأی خود را در این کار مهم برای من ابراز دارید که من هیچ کار مهمّی را بی حضور شما وبدون نظر شما انجام نداده ام» (قَالَتْ یَا أَیُّهَا الْمَلاَُ أَفْتُونِی فِی أَمْرِی مَا کُنْتُ قَاطِعَهً أَمْرًا حَتَّی تَشْهَدُونِ).

او می خواست با این نظرخواهی موقعیّت خود را در میان آنها تثبیت کرده ونظر آنها را به سوی خویش جلب نماید، ضمناً میزان هماهنگیشان را با تصمیمات خود مورد مطالعه وبررسی قرار دهد.

«أفتونی» از مادّه «فتوا»، در اصل به معنی حکم کردن دقیق وصحیح در مسائل پیچیده است.

ملکه سبا با این تعبیر هم پیچیدگی مسأله را به آنها گوشزد کرد وهم آنها را به این نکته توجّه داد که باید در اظهارنظر دقّت به خرج دهند تا راه خطا نپویند.

«تَشهَدون» از مادّه «شهود» به معنی حضور است، حضوری توأم با همکاری ومشورت.

اشراف قوم در پاسخ او «گفتند: ما قدرت کافی داریم ومرد جنگیم امّا تصمیم نهایی با تو است، ببین چه فرمان می دهی» (قَالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّهٍ وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِیدٍ وَالاَْمْرُ إِلَیْکِ فَانْظُرِی مَا ذَا تَأْمُرِینَ).