زن در تفسیر نمونه صفحه 586

در حدیثی از ابو سعید خدری از پیامبر صلی الله علیه و آله آمده است که ابوسعید می گوید: من از معنی «الَّذی عِندَهُ عِلمٌ مِنَالکِتاب» (که در داستان سلیمان آمده است) از محضرش سؤال کردم، فرمود: او وصیّ برادرم سلیمان بن داوود بود. عرض کردم «وَ مَن عِندَهُ عِلمُ الکِتاب» از چه کسی سخن می گوید؟ فرمود: «ذاکَ أخی عَلِیُّ بنِ أبی طالِب؛ او برادرم علیّ بن ابی طالب است».(1)

توجّه به تفاوت «عِلمٌ مِنَ الکِتاب» که علم جزئی را می گوید، و«عِلمُ الکِتاب» که علم کلّی را بیان می کند روشن می سازد که میان آصف وعلی علیه السلام چه اندازه تفاوت بوده است.

ازاین رو در روایات بسیاری می خوانیم که اسم اعظم الهی هفتاد وسه حرف است، یک حرف آن نزد آصف بن برخیا بود وچنان خارق عادتی را انجام داد، ونزد امامان اهل بیت علیهم السلام هفتاد ودو حرف آن است، ویک حرف آن مخصوص به ذات پاک خداست.(2)

4. هذا من فضل ربّی

دنیاپرستان مغرور هنگامی که به قدرت می رسند همه چیز را جز خود فراموش می کنند وتمام امکاناتی را که به دست آورده اند قارون وار که می گفت: (إنَّمَا أُوتِیتُهُ

عَلَی عِلْمٍ عِنْدِی) «آنچه را دارم بر اثر علم ودانش من است»(3) از ناحیه خودشان می دانند

ولا غیر.

در حالی که بندگان خاصّ خدا به هر جا برسند می گویند: (هَذَا ِمْن فَضْلِ رَبِّی) «این از فضل خداست بر ما».

جالب اینکه سلیمان علیه السلام نه تنها این سخن را به هنگام مشاهده تخت ملکه سبا در برابرش بیان کرد،بلکه افزود:این برای این است که خدامرابیازماید،آیاشکرگزارم یانه؟

قبلاً نیز در همین سوره خواندیم که سلیمان علیه السلام نعمت های خود را همه از خدا می داند

1- این حدیث را گروهی از مفسّران وعلمای اهل سنّت به همین عبارت یا شبیه آن نقل کرده اند. برای توضیحبیشتر به احقاق الحق، ج 3، ص 280 مراجعه شود.
2- به اصول کافی، وتفسیر نورالثّقلین، ج 4، ص 88 مراجعه شود.
3- سوره قصص، آیه 78.