زن در تفسیر نمونه صفحه 618

در اینجا مفسّران وفقهای اسلامی بحث مشروحی دارند که آیا منظور از این سخن در آیه فوق این است که پیامبر صلی الله علیه و آله زنان خود را مخیّر میان ماندن وجدا شدن کرد؟ واگر آنها جدایی را انتخاب می کردند خود طلاق محسوب می شد ونیازی به اجرای صیغه طلاق نداشت؟

یا منظور این بوده که آنها یکی از دو راه را انتخاب کنند، اگر جدایی را انتخاب می کردند پیامبر صلی الله علیه و آله اقدام به اجرای صیغه طلاق می کرد، وگرنه به حال خود باقی می ماندند.

البتّه آیه فوق دلالتی بر هیچ یک از این دو امر ندارد واینکه برخی تصوّر کرده اند آیه گواه بر تخییر زنان پیامبر صلی الله علیه و آله است واین حکم را از مختصّات پیامبر صلی الله علیه و آله شمرده اند، زیرا در حقّ سایر مردم جاری نمی شود، درست به نظر نمی رسد.

بلکه جمع میان آیه فوق وآیات طلاق ایجاب می کند که منظور جدا شدن از طریق طلاق است.

به هر حال این مسأله در میان فقهای شیعه واهل سنّت مورد گفت وگوست هر چند قول دوم، یعنی جدا شدن از طریق طلاق، نزدیک تر به ظواهر آیات است.

به علاوه تعبیر «اُسَرِّحکُنّ» (شما را رها سازم) ظهور در این دارد که پیامبر صلی الله علیه و آله اقدام به جدا ساختن آنها می فرمود، به خصوص اینکه مادّه «تسریح» به معنی طلاق در جای دیگر از قرآن مجید (سوره بقره آیه 229) به کار رفته است.(1)

در آیه بعد می افزاید: «امّا اگر شما خدا وپیامبرش را می خواهید، وسرای آخرت را، وبه زندگی ساده از نظر مادّی واحیاناً محرومیّت ها قانع هستید، خداوند برای نیکوکاران شما پاداش عظیم آماده ساخته است» (وَ إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَهَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْکُنَّ أَجْرًا عَظِیمًا).

در حقیقت در این چند جمله تمام پایه های ایمان وبرنامه های مومن جمع است. از یک سو ایمان واعتقاد به خدا وپیامبر وروز قیامت وطالب این اصول بودن،

واز سوی دیگر در برنامه های عملی نیز در صف نیکوکاران ومحسنین ومحسنات قرار گرفتن.