زن در تفسیر نمونه صفحه 663

پیامبر صلی الله علیه و آله گاه که نزد زینب بنت جحش (یکی از همسرانش) می رفت، زینب او را نگاه می داشت واز عسلی که تهیّه کرده بود خدمت حضرت می آورد. این موضوع به گوش عایشه رسید وبر او گران آمد. می گوید: من با حفصه (یکی دیگر از همسران پیامبر صلی الله علیه و آله ) قرار گذاشتیم که هر وقت حضرت نزد ما آمد فوراً بگوییم آیا صمغ مغافیر خورده ای؟ («مغافیر» صمغی بود که یکی از درختان حجاز به نام «عرفط» (بر وزن هرمز) تراوش می کرد وبوی نامناسبی داشت وپیامبر صلی الله علیه و آله مقیّد بود که هرگز بوی نامناسبی از دهان یا لباسش شنیده نشود، بلکه به عکس اصرار داشت همیشه خوشبو ومعطّر باشد).

به این ترتیب روزی پیامبر صلی الله علیه و آله نزد حفصه آمد، او این سخن را به حضرت گفت. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «من مغافیر نخورده ام، بلکه عسلی نزد زینب بنت جحش نوشیدم، ومن سوگند یاد می کنم که دیگر از آن عسل ننوشم (نکند زنبور آن عسل روی گیاه نامناسبی واحتمالاً «مغافیر» نشسته باشد)، ولی این سخن را به کسی مگو (مبادا به گوش مردم برسد وبگویند: چرا پیامبر غذای حلالی را بر خود تحریم کرده، یا از کار پیامبر در این مورد یا موارد مشابه آن تبعیّت کنند ویا به گوش زینب برسد واو دلشکسته شود».

امّا سرانجام حفصه این راز را افشا کرد وبعداً معلوم شد که اصل قضیّه توطئه بوده است. پیامبر صلی الله علیه و آله سخت ناراحت شد، در اینجا آیات فوق نازل گشت وماجرا را چنان پایان داد که دیگر این گونه کارها در درون خانه پیامبر صلی الله علیه و آله تکرار نشود.(1)

در برخی روایات نیز آمده است که پیامبر صلی الله علیه و آله بعد از این ماجرا یک ماه از همسران خود کناره گرفت(2) وحتّی شایعه تصمیم آن حضرت نسبت به طلاق آنها منتشر شد، به طوری که زنان پیامبر سخت به وحشت افتادند(3) واز کار خود پشیمان شدند.

1- اصل این حدیث را بخاری در صحیح، ج 6، ص 194 نقل کرده وتوضیحاتی که در پرانتز ذکر کردیم از کتبدیگر استفاده می شود.
2- تفسیر قرطبی وتفسیرهای دیگر ذیل آیات مورد بحث.
3- تفسیر فی ظلال القرآن، ج 8، ص 163.