تار و پود عاشقی : چگونگی تعامل همسران با یکدیگر، خانواده ها، خویشاوندان و دوستان صفحه 31

علی (علیه السلام) در تعبیری دیگر فرموده اند: «کسی که با بستگانش متواضع و نرم خو و بامحبت باشد، دوستی شان را برای خویش همیشگی خواهد ساخت [و حتی اگر آنان از راه راست منحرف شده باشند، امکان به راه آوردنشان وجود خواهد داشت].»(1)

چگونگی کسب استقلال در خانواده های مختلف

نوع ارتباطی که خانواده با شما برقرار می کند، می تواند زمینه ساز استقلال باشد یا برعکس زمینۀ دست یابی به استقلال را محدود کند. اگر زن و شوهر بتوانند نقش های نادرستی را که ممکن است خانواده های آنان به خود بگیرند، شناسایی و از آن ها پرهیز کنند و از سوی دیگر، جنبه های مثبت و امتیازهای بزرگی را که حضور خانوادۀ طرفین می تواند داشته باشد، بشناسند و تقویت کنند، ارتباطات آن دو با خانواده هایشان به مطلوب ترین شکل ممکن می رسد. پدر و مادر در هر وضعی که باشند، وقتی می توانند «محورِ وحدت» در بین اعضای خانواده باشند که شأن آنان توسط فرزندان شناخته شده و مطابق آن شأن و جایگاه، محترم بوده و از آن ها اطاعت شده و در برابرشان متواضع باشند.ارتباط

خانواده ها با دختر و پسر و عروس و دامادشان ممکن است چهار گونۀ متفاوت باشد: ارتباط مداخله گر، ارتباط رهاکننده، ارتباط حمایتیِ وابسته پرور و ارتباط حمایتیِ استقلال بخش. قطعاً هرکدام از این رویکردها، واکنشی متناسب با خود را می طلبد تا بتوان با تنش های کمتری به استقلال رسید.