احکام پزشکی مطابق با فتاوای حضرت آیت‌الله‌العظمی مکارم‌شیرازی صفحه 113

مقدّم دارد. و در صورت سوم، باید آن را که خطرش بیشتر است مقدّم دارد.

سؤال 362- بیان بیماریهای بیمار برای سایر پزشکان یا برخی از اعضای خانواده و اقوامش که از آن اطّلاع ندارند چه حکمی دارد؟

جواب: آنچه برای درمان او لازم است جائز است، و بیش از آن مجاز نیست مگر به اجازه بیمار.

سؤال 363- شخصی سرطان دارد و طبیب می‌داند هرگونه اقدام در جهت معالجه او بی‌فایده است، و اگر به بیمار و کسان وی اطّلاع دهد گرچه ضربه روحی و صدمات روانی به آنان وارد می‌شود، امّا از صرف هزینه فراوان برای معالجه جلوگیری می‌شود، و طبیب هم مورد شکایت نسبت به کتمان بیماری قرار نمی‌گیرد. و اگر اطّلاع ندهد، اموال فراوانی خرج معالجه می‌شود که بی‌فایده خواهد بود، و طبیب هم مورد اعتراض واقع می‌شود. با توجّه به اصراری که بیمار و کسانش در مورد دانستن واقعیّت دارند، تکلیف طبیب چیست؟

جواب: با توجّه به اینکه ضربه‌های روحی از یکسو، و هزینه‌های درمان از سوی دیگر کاملًا متفاوت است، طبیب باید آن طرف را اختیار کند که صدماتش کمتر است.

سؤال 364- پزشکی یقین دارد که عمل جرّاحی روی فلان بیمار تأثیری در زنده ماندن او ندارد، بطوری که بیمار چه عمل شود و چه عمل نشود بیش از مدّت کوتاهی زنده نخواهد ماند. آیا بنا به اصرار همراهان بیمار یا مسئولین بیمارستان، می‌تواند اقدام به جرّاحی نماید؟

جواب: در صورتی که بیمار راضی باشد و اطّلاع کافی به او داده شود، مانعی ندارد.

سؤال 365- مبلغی پول در اختیار است که آن را می‌توان یا صرف مداوای یک