زندان و تبعید در اسلام صفحه 137

صفحه 137

گفته شود تبعید از حقوق الهی است و در حقوق الهی بنابر تسامح است؛ در نتیجه، ادعای او پذیرفته می‌شود؛ چنان‌که شربینی و رملی گفته‌اند.

این مسأله را ما در کتب امامیه نیافتیم. «1»

علت این‌که فقهای ما چیزی در این زمینه نگفته‌اند، شاید این باشد که که نیازی به این بحث نبوده است؛ چون حاکم شرع در دیوان و دفتر خود مسأله تبعید و یا زمان تبعید را ثبت می‌کند. برخی از علمای اهل سنت مانند رملی «2» گفته‌اند: اگر تبعیدی در ادّعای خود، مورد سوءظن باشد قسم می‌خورد. شربینی «3» گفته است: اگر مورد سوءظن هم نباشد، مستحب است قسم بخورد. ما علت این استحباب و دلیل آن را نفهمیدیم.

8. اگر زمان تبعید به پایان برسد، آیا تبعیدی بدون هماهنگی با حاکم شرع و بدون اجازه می‌تواند به وطن بازگردد؟ ممکن است گفته شود نیازی به هماهنگی و اجازه ندارد و کسی که در مدتی طولانی تکلیف خود را انجام داده، وجهی ندارد آزادی او به تأخیر بیفتد و لازم باشد برای بازگشت اجازه بگیرد.

هیچ‌یک از فقهای ما متعرض این مسأله نشده‌اند، ولی برخی از علمای شافعی گفته‌اند: بدون اجازه نمی‌تواند بازگردد و اگر برگشت تعزیر می‌شود. «4»


______________________________
(1)- همان، ص 286.
(2)- مغنی المحتاج، ج 4، ص 148.
(3)- نهایة المحتاج، ج 7، ص 428.
(4)- اسنی المطالب، ج 4، ص 130.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه