زندان و تبعید در اسلام صفحه 144

صفحه 144

این روایت، سندش ضعیف است و از نظر دلالت هم مشکل دارد.

ممکن است گفته شود: اگر تبعید، حدّ باشد- یعنی عنوان حدّ داشته باشد- و مدت آن مشخص باشد، مقتضای اطلاق این است که در تمام مدت سال، تبعید باشد و مرخصی با آن منافات دارد.

اگر مدت تبعید محدود نباشد یا حدّ آن تا زمانی باشد که توبه کند، اطلاق اقتضا کند تا مدت خاصی [که لازم نیست یک سال باشد] تبعید شود؛ در نتیجه، مرخصی پس از آن مدت جایز است.

اگر تبعید از باب تعزیر باشد، مانند تبعید به علت آمیزش با حیوان و قتل فرزند و قتل عبد و قتل ذمّی، حاکم شرع بنابر مصلحت می‌تواند به او مرخصی بدهد؛ بنابر قول به گستردگی ولایت.

در مورد مخنّث، روایت مرسلی وارد شده که در اعیاد و برای حضور در نماز عید به او اجازه داده می‌شود به مرخصی برود.

از کلمات برخی شیعه برمی‌آید که تبعیدی نمی‌تواند به شهر خود بازگردد، مگر پس از این‌که مدتی در تبعیدگاه بماند، یعنی مدتی در شهر خود بماند و مدتی در تبعیدگاه؛ چنان‌که رأی مرحوم گلپایگانی است. «1»


______________________________
(1)- الدّر المنضود، ج 1، ص 322.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه