زندان و تبعید در اسلام صفحه 15

منظور از نگه داشتن مقتول که موجب حبس ابد می‌شود، آن‌طور که از کلام شیخ طوسی «1» فهمیده می‌شود، گرفتن فردی است که در حال فرار است؛ تا قاتل بتواند به او دست یابد. ظاهر برخی روایات این است که مقصود، نگه داشتن عرفی است و بستن لزومی ندارد، یا این است که جلوی فرار گرفته شود که با قفل زدن به خانه و مشابه آن نیز تحقق می‌یابد. «2»

کلینی به سند خود روایت کرده است: «علی علیه السّلام در مورد شخصی که به فردی حمله کرد تا او را بکشد و آن فرد از دست او فرار کرد و شخص ثالثی به او رسید و او را گرفت تا آن شخص آمد و او را کشت، حکم فرمود: قاتل کشته می‌شود و ممسک به زندان ابد می‌افتد تا بمیرد. «3»

زندان در این‌جا برای نگه‌دارنده، ابدی و دائمی است؛ چنان‌که صریح برخی روایات می‌باشد. در روایات سماعه آمده است: «و حکم کرد کسی که مقتول را نگه داشته بود، به زندان ابدی بیفتد تا بمیرد». «4»

فتوای فقهای ما، «5» بلکه اجماع فقهای ما- چنان‌که صاحب جواهر «6» گفته

______________________________
(1)- الخلاف، ج 2، ص 354.
(2)- موارد السجن، ص 62.
(3)- الکافی، ج 7، ص 287؛ التهذیب، ج 10، ص 219.
(4)- الکافی، ج 7، ص 287، التهذیب، ج 10، ص 219.
(5)- المقنعة، ص 116؛ النهایة، ص 744؛ تحریر الاحکام، ج 2، ص 242؛ تحریر الوسیلة، ج 2، ص 463، مبانی تکملة المنهاج، ج 2، ص 11؛ ذخیرة الصالحین، ج 8، ص 68.
(6)- جواهر الکلام، ج 41، ص 42.