زندان و تبعید در اسلام صفحه 72

3. مسامحۀ حاکم

حاکم مسامحه‌کار، زندانی می‌شود.

منشأ این حکم روایتی است که بلاذری نقل کرده است. وی می‌گوید:

«علی علیه السّلام، مسیّب را سرزنش کرد و به او گفت: تو از قوم خود دوری کردی، سستی به خرج دادی و آنان را تباه کردی با این‌که سران کوفه دربارۀ مسیّب واسطه شدند و عذرخواهی کردند، آن حضرت نپذیرفت و او را به یکی از ستون‌های مسجد بست و گویند او را زندانی کرد». «1»

گفتار سیزدهم: تخلّفات مالی

1. خودداری از ادای دین

کسی که از ادای دین، خودداری می‌کند.

بنابر روایاتی که از فریقین نقل شده، او زندانی می‌شود. کلینی به سند خود نقل کرده است: امام صادق علیه السّلام فرمود: علی علیه السّلام فردی را که بدهی طلبکاران خود را نمی‌داد زندانی می‌کرد و سپس دستور می‌داد اموال او را میانشان تقسیم کنند و اگر امتناع می‌ورزید، اموال او را می‌فروخت و پولش را میان آنان تقسیم می‌کرد. «2»

قول به حبس، رأی فقهای قدیم و متأخر امامیه است. شیخ مفید

______________________________
(1)- انساب الاشراف، ج 3، ص 1136؛ نهج‌السعادة، ج 2، ص 577.
(2)- الکافی، ج 5، ص 102؛ التهذیب، ج 6، ص 191؛ النهایة، ص 352.