زندان و تبعید در اسلام صفحه 96

ابو صلاح حلبی «1» به این حکم فتوا داده و علامه حلی «2» آن را پسندیده و آن را موافق با مذاق مذهب امامیه دانسته است. «3»

برخی معتقدند خصوصیتی برای زندانی بدهکار یا متهم نیست و این حق برای هر زندانی مسلمان است؛ «4» ولی ابن ادریس با این حق مخالفت ورزیده و یا در آن توقف کرده است. «5» برخی از اهل سنت نیز وجود این حق را برای زندانی منکر شده‌اند. «6»

هیچ مانعی ندارد که در زندان، نماز جمعه و مراسم مذهبی برپا کنند، بلکه بعضی در این زمینه می‌نویسند: اخبار و آثاری که در کتاب‌های تاریخی، فرهنگی و سیره و در کتب فقهی آمده است، دلالت می‌کند مراسم عبادی- مذهبی آداب و رسوم اخلاقی و آموزش‌های قرآنی و خواندن و نوشتن، از امور لازم و اجباری در زندان‌های اسلامی است و علی علیه السّلام زندانیانی که شعائر دینی را ترک می‌کرده‌اند، تأدیب و افراد ولنگار و بی‌تفاوت نسبت به امور دینی را تعزیر می‌کرد؛ همان‌طور که نسبت به امور معیشتی و بهداشتی و دیگر نیازهای آنان کمال دقت و رسیدگی را داشت. «7»

______________________________
(1)- الکافی فی الفقة، ج 8، ص 448.
(2)- المختلف، ج 8، ص 410.
(3)- منتهی المطلب، ج 1، ص 345.
(4)- ولایة الفقیه، ج 2، ص 473.
(5)- السرائر، ج 2، ص 200.
(6)- المبسوط، ج 20، ص 90؛ بدائع الصنائع، ج 7، ص 174؛ المحلی، ج 5، ص 49.
(7)- أحکام السجون، ص 134؛ تاریخ السجن الاصلاحی للفکیکی، مجلة الاعتدال، السنة السادسة، العدد 1، موارد السجن، ص 466.