زندان و تبعید در اسلام صفحه 97

گفتار سوم: حق ملاقات با نزدیکان

از آنچه قاضی نعمان مصری از روایت علی علیه السّلام آورد، برمی‌آید که نمی‌شود مانع رابطه و ملاقات با زندانی شد؛ در این روایت آمده است:

«علی علیه السّلام فرمود: مانع کسانی نشو که برای زندانی غذا یا آب یا لباس و یا فرش می‌آورند، ولی مگذار افرادی که راه‌های شیطانی را به او می‌آموزند با وی ملاقات کنند». «1»

از کلمات برخی از فقهای معاصر فهمیده می‌شود ملاقات با زندانی جایز است، جز زندانیانی که قاضی می‌خواهد نسبت به آنان سخت‌گیری کند و نداشتن ملاقات، باعث تنبیه و اصلاح آنان می‌شود. «2» بعضی از فقهای اهل سنت نیز تصریح کرده‌اند مانعی برای ملاقات دوستان و خویشان زندانی نیست. «3»

ممکن است گفته شود: اگر ملاقات با شدّت عمل- که در برخی از موارد لازم است- منافات داشته باشد، زندانی حق ملاقات ندارد؛ مانند ملاقات کسی که از ادای دین سرپیچی می‌کند و ملاقات زن مرتدّ. «4»

______________________________
(1)- دعائم الاسلام، ج 2، ص 532.
(2)- ولایة الفقیه، ج 2، ص 446.
(3)- المبسوط للسرخسی، ج 20، ص 90؛ بدائع الصنائع، ج 7، ص 14؛ ردّ المختار، ج 4، ص 314.
(4)- موارد السجن، ص 498.