احکام بانوان: مطابق با فتاوای حضرت آیه‌العظمی مکارم شیرازی(دامت برکاته) صفحه 101

نمی‌شود، ولی اگر عمداً روزه خود را باطل کند بعد عذری مانند حیض، یا نفاس، یا بیماری برای او پیدا شود، کفّاره بر او واجب نیست.

مسأله 411- هرگاه زن روزه دار شوهر روزه دار خود را مجبور به جماع کند، فقط یک کفّاره بر او واجب است، و لازم نیست کفّاره شوهر را بدهد.

سؤال 412- وظیفه خانمی که سال اوّل تکلیف روزه‌اش را خورده، چیست؟

جواب: کفّاره ندارد، خواه جاهل مقصّر بوده یا قاصر، ولی اگر عمداً و آگاهانه روزه نگرفته کفّاره دارد، و در تمام صورتهای مسأله، قضا لازم است.

مسأله 413- کسی که به واسطه بیماری، یا حیض، یا نفاس، روزه ماه رمضان را نگیرد، و پیش از پایان ماه رمضان از دنیا برود، لازم نیست روزه‌هایی را که نگرفته برای او قضا نمایند.

زنانی که روزه بر آنها واجب نیست

مسأله 414- روزه گرفتن بر زنان بارداری که وضع حمل آنها نزدیک است و روزه برای حمل آنها ضرر دارد واجب نیست، ولی باید برای هر روز یک مُدّ (تقریباً 750 گرم) گندم یا جو یا مانند آن به فقیر بدهند،(1) امّا اگر روزه برای خودش ضرر دارد روزه بر او واجب نیست و کفّاره هم ندارد، ولی بعداً قضا می‌کند.

سؤال 415- از مسأله 1453 رساله حضرتعالی (مسأله فوق) استفاده می‌شود که اگر روزه گرفتن برای حمل زنان باردار ضرر داشته باشد روزه بر این دسته از خانمها واجب نیست و بعداً قضا نیز ندارد، و فقط باید کفّاره مدّ طعام بدهند. آیا چنین برداشتی صحیح است؟

جواب: صحیح نیست؛ منظور این است که علاوه بر قضا، کفّاره مدّ طعام نیز دارد.

مسأله 416- زنانی که بچّه شیر می‌دهند، خواه مادر بچّه باشند یا دایه، اگر روزه گرفتن باعث کمی شیر آنها و ناراحتی بچّه شود روزه بر آنها واجب نیست؛ ولی برای هر روز همان کفّاره (یک مُدّ طعام) واجب است، بعداً نیز باید روزه را قضا کنند؛ امّا اگر روزه برای

1- بهتر آن است که بجای گندم و جو، نان را انتخاب کند. و در این صورت احتیاط واجب آن است که نان به اندازه‌ای باشد که گندم خالص آن 750 گرم باشد.