کتابخانه بالقرآن

بررسی فقهی احکام رشوه، غش و کم فروشی صفحه 37

صفحه 37

واقع شده که عبد الله بن جعفر و محمد بن الحسین ثقه اند و محمد بن موسی بن المتوکل هم گر چه در کتب اصلی رجالی توثیقی درباره ی او ذکر نشده، امّا از آن جایی که خیلی ها او را توثیق کرده و سید بن طاوس- قدس سرّه - هم درباره ی او ادعای اتفاق بر وثاقت کرده چیزی نظیر کلامی که در مورد ابراهیم بن هاشم فرموده است از مجموع استفاده می شود که ثقه است؛ البته نه به آن قوّتی که در مورد ابراهیم بن هاشم قائلیم؛ زیرا ابراهیم بن هاشم مزایایی دارد.

و در نقل «خصال»، پدرشان علی بن بابویه و سعد بن عبدالله الاشعری و أحمد بن محمد [بن خالد یا ابن عیسی] واقع شده اند که همه از أجلاءند، بنابراین سند تا الحسن بن محبوب، هم در نقل خصال و هم معانی الأخبار تمام است. الحسن بن محبوب (1) هم که از اصحاب

1- الحسن بن محبوب سرّاد یا زرّاد از اصحاب اجماع است. علامه ی بحرالعلوم اصحاب اجماع را به صورت زیبایی به نظم درآورده است: قَدْ أجْمَعَ الْکُلُّ عَلَی تَصْحِیحِ مَا ***یَصِحُّ عَنْ جَمَاعَهٍ فَلْیُعْلَمَا وَ هُمْ اولُوا نَجَابَهٍ وَ رِفْعَه ***أرْبَعَهٌ وَ خَمْسَهٌ وَ تِسْعَه فَالسِّتَّهُ الاولَی مِنَ الأمْجَادِ ***أرْبَعَهٌ مِنْهُمْ مِنَ الأوتَادِ زُرَارَهُ ثُمَّ بُرَیدٌ قَدْ أتَی ***ثُمَّ مُحَمَّدٌ وَ لَیْثٌ یَا فَتی و السِّته الوُسْطَی أُولوا الفَضَائِلِ ***رُتْبَتُهم أدْنی مِن الأوَائِلِ جَمِیل الجَمِیل مَعْ أبان ***و العَبْدَلانِ ثُمّ حَمّادَانِ و السِّتَّهُ الاخْری هُمُ صَفْوَانُ ***وَ یُونُسُ عَلَیْهِمَا الرِّضْوَانُ ثُمَّ ابْنُ مَحْبُوبٍ کَذَا مُحَمَّدُ ***کَذَاکَ عَبْدُ اللهِ ثُمَّ أحْمَدُ روایتی نیز درباره¬ی الحسن بن محبوب، از امام رضا - علیه السلام - نقل شده است: أحمد بن علی القمی السلولی، قال: حدثنی الحسن بن خرزاذ، عن الحسن بن علی بن النعمان، عن أحمد بن محمد بن أبی نصر، قال: قلت لأبی الحسن الرضا - علیه السلام - : إن الحسن بن محبوب الزراد، أتانا برساله؟ قال: صدق لا تقل الزراد بل قل السراد، إن الله تعالی یقول (و قدّر فی السرد).