بررسی گسترده ی فقهی کذب (موضوع، احکام و موارد استثناء) صفحه 133

الْخُلْفَ یُوجِبُ الْمَقْتَ عِنْدَ اللَّهِ وَ النَّاسِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی (کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُون)(1)؛

[ای مالک] بپرهیز که در برابر نیکی هایت، بر رعیت خود منّت گذاری یا کار خود را [که برای رعیت انجام می دهی] بیش از آن چه که هست در نظرت جلوه کند یا به آن ها وعده ای بدهی و به آن عمل نکنی؛ همانا منّت گذاردن، احسان را باطل می کند و تزیّد، نور حق را از بین می برد و خلف وعد، باعث خشم خداوند و مردم می شود. خداوند متعال می فرماید: (کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُون).

تفسیر علی بن ابراهیم القمی (بنا بر فرض این که تفسیر، مضمون روایت باشد):

(یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ) مُخَاطَبَهٌ لِأَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ - صلی الله علیه و آله و سلم - الَّذِینَ وَعَدُوهُ أَنْ یَنْصُرُوهُ وَ لَا یُخَالِفُوا أَمْرَهُ وَ لَا یَنْقُضُوا عَهْدَهُ فِی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ - علیه السلام -، فَعَلِمَ اللَّهُ أَنَّهُمْ لَا یُوفُونَ بِمَا یَقُولُونَ، فَقَالَ: (لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ) الْآیَهَ، وَ قَدْ سَمَّاهُمُ اللَّهُ مُؤْمِنِینَ بِإِقْرَارِهِمْ وَ إِنْ لَمْ یَصْدُقُوا(2)؛

آیه ی (یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ)