بررسی گسترده ی فقهی کذب (موضوع، احکام و موارد استثناء) صفحه 213

عَنِ امْرَأَهٍ جَعَلَتْ مَالَهَا هَدْیاً ...»(1) باشد؛ زیرا در روایت بعد می فرماید: «وَ سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ یَقُولُ عَلَیَّ ...» که سائل را به نحو مجهول نقل می کند، پس معلوم می شود سائل حلبی نیست. همین طور در روایت بعدی می فرماید: «رُوِیَ وَ فِی حَدِیثٍ آخَرَ فِی رَجُلٍ قَالَ ...» که باز به صورت مجهول نقل می کند. بنابراین در روایت بعدی هم که می فرماید: «وَ قَالَ الصَّادِقُ - علیه السلام -: الْیَمِینُ عَلَی وَجْهَیْنِ ...» از حلبی نقل نمی کند، بلکه همان طور که در جاهای مختلف با حذف واسطه از امام - علیه السلام - نقل می کند، در این جا نیز با حذف وسائط از امام - علیه السلام - نقل می کند.

پس با استظهاری که کردیم معلوم شد صدوق - قدس سره - این روایت را از طریق حلبی نقل نکرده و حداقل این است که احتمال می دهیم از طریق حلبی نباشد، بنابراین نمی توانیم از این طریق تصحیح سند کنیم.

و امّا نقل صدوق - قدس سره - با حذف واسطه از امام صادق - علیه السلام - گرچه بعضی مثل مرحوم امام و سید خویی - قدس سرهما - (در برهه ای از زمان)