بررسی گسترده ی فقهی کذب (موضوع، احکام و موارد استثناء) صفحه 98

الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ)(1) باشد که خمر را در ردیف أنصاب و أزلام ذکر کرده است.

احتمال دوم: همان طور که در مورد عبادت أوثان تعبیر به (اجْتَنِبُوهُ) کرده و فرموده (فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثانِ)(2)، در مورد خمر هم تعبیر به (اجْتَنِبُوهُ) کرده و فرموده (إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ ... فَاجْتَنِبُوهُ).

به نظر می رسد احتمال دوم أقوی باشد؛ زیرا طبق تفسیری که قبلاً(3) از آیه ی شریفه ی (إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ) بیان کردیم، ظاهراً مراد از أنصاب و أزلام، أوثان نیست. بنابراین وجه دوم افضل است که بگوییم همان طور که در مورد أوثان با لفظ (اجْتَنِبُوهُ) در آیه ی شریفه ی (فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثانِ) نهی شده، در مورد خمر هم با لفظ (اجْتَنِبُوهُ) نهی شده و این علّت کبیره بودن شرب خمر است. و از آن جایی که در مورد کذب هم با همین تعبیر نهی شده، پس می توانیم بگوییم کذب هم کبیره است؛ زیرا در

1- سوره ی مائده، آیه ی90: (یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ)
2- سوره ی حج، آیه ی30: (ذلِکَ وَ مَنْ یُعَظِّمْ حُرُماتِ اللَّهِ فَهُوَ خَیْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ أُحِلَّتْ لَکُمُ الْأَنْعامُ إِلاَّ ما یُتْلی عَلَیْکُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثانِ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ)
3- در بحث حرمت قمار بیان شده است.