بررسی گسترده ی فقهی: قمار، قیادت، قیافه، کهانت و ... صفحه 132

حافر(1) (سُم) و ریش (پر) حاضر می شوند، امّا رهان در غیر این سه مورد قمار و حرام است.

این روایت اشعاری هم دارد که لعب بدون رهان در چنین مسابقاتی وجود داشته است.

بررسی دلالت روایت

در این روایت می فرماید رهان در غیر خفّ و حافر و ریش، قمار و حرام است. امّا در مورد رهان در این سه مورد می گوییم:

اولاً: در سایر روایات، مراماه (تیراندازی) هم به آن اضافه شده(2) و رهان در تیراندازی جایز است.

ثانیاً: در مورد رهان در ریش، علمای ما قبول نکرده اند که جایز است، در مورد حمام هم که در صدر روایت آمده، صاحب وسائل در توضیح آن می فرماید:

1- العین، ج 3، ص212: الحافر: الدابه. ü لسان العرب، ج 4، ص206: الحافِرُ من الدواب یکون للخیل و البغال و الحمیر اسم کالکاهل و الغارب، و الجمع حَوافِرُ ... الجوهری: الحافِرُ واحد حَوَافِر الدابه.
2- وسائل الشیعه، ج19، کتاب السبق و الرمایه، باب 2، ح4، ص252 و الکافی، ج5، ص50: وَ [مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ] عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ الْبَخْتَرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ- علیه السلام - أَنَّهُ کَانَ یَحْضُرُ الرَّمْیَ وَ الرِّهَانَ.