بررسی گسترده ی فقهی: قمار، قیادت، قیافه، کهانت و ... صفحه 183

جنگ ها استفاده نمی شود، می توانیم بگوییم مسابقه ی با رهان در این امور حکمت خود را از دست داده و دیگر جایز نیست.

از طرف دیگر بعضی گفته اند چون حکمت جواز رهن در این مسابقات تدریب بر حرب است، می توانیم بگوییم هر چیزی که امروزه به عنوان ادوات جنگ محسوب می شود و مسابقه در مورد آن باعث تدریب بر حرب می شود، مثل توپ های جنگی، خمپاره، تانک، هواپیما، موشک و ... جایز است و رهان در مسابقه ی با این ادوات حرمتی ندارد.

پس برای تعمیم جواز، باید احراز کنیم حکم دائر مدار ادوات جنگی است؟ و احراز این مطلب متفرع بر آن است که روایات این ابواب را مرور کنیم تا ببینیم آیا می توان استفاده کرد که حکم دائر مدار ادوات جنگی است تا توسعه _ نسبت به ادوات جنگی جدید _ و تضییق _ نسبت به ادواتی که امروزه در جنگ کارایی ندارد _ دهیم به نحوی که برای ما حجّت باشد یا چنین حجّتی وجود ندارد؟

بله اگر بخواهیم به اصطلاح با روشنفکری حکم صادر کنیم، نتیجه معلوم است. امّا ما دنبال حجّت هستیم که آیا چنین حجّتی وجود دارد یا نه؟ این را هم باید توجه داشته باشیم که تنها راه تدریب برای حرب، این نیست که رهان از طرف مسابقه دهندگان گذاشته شود _ تا استدلال شود چون تدریب بر حرب متفرع بر آن است، پس جایز است _ بلکه اگر رهان از طرف شخص ثالثی از جمله دولت هم باشد این نتیجه را دارد.