بررسی گسترده ی فقهی: قمار، قیادت، قیافه، کهانت و ... صفحه 339

کَذَا وَ کَذَا لِنَوَادِبَ(1) تَنْدُبُنِی عَشْرَ سِنِینَ بِمِنًی أَیَّامَ مِنًی.(2)

یونس بن یعقوب از امام صادق- علیه السلام - نقل می کند که فرمودند: پدرم [امام باقر- علیه السلام -] به من فرمودند: ای جعفر این مقدار از اموالم را برای ندبه کنندگان وقف کن تا به مدت 10 سال در منی در ایام منی برای من ندبه کنند.(3)

این روایت از لحاظ سند تمام است.

1- نوادب جمع نادبه به معنای زن ندبه کننده یا همان نائحه است. P لسان العرب، ج 1، ص754: نَدَبَ المیتَ أَی بکی علیه، و عَدَّدَ مَحاسِنَه، یَنْدُبه نَدْباً؛ و الاسم النُّدْبهُ، بالضم. ابن سیده: و نَدَبَ المیت بعد موته من غیر أَن یُقَیِّد ببکاء، و هو من النَّدَب للجراح، لأَنه احْتِراقٌ و لَذْعٌ من الحُزْن. و النَّدْبُ: أَن تَدْعُوَ النادِبهُ المیتَ بحُسْنِ الثناءِ فی قولها: وا فُلاناهْ وا هَناه و اسم ذلک الفعل: النُّدْبهُ. P المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج 2، ص597: نَدَبْتُهُ: إِلَی الْأَمْرِ (نَدْباً) مِنْ بَابِ قَتَلَ دَعَوْتُهُ وَ الْفَاعِلُ (نَادِبٌ) وَ الْمَفْعُولُ مَنْدُوبٌ وَ الْأَمْرُ (مَنْدُوبٌ) إِلَیْهِ وَ الاسْمُ (النُّدْبَهُ). (نَدَبَتِ) الْمَرْأَهُ الْمَیِّتَ (نَدْباً) مِنْ بَابِ قَتَلَ أَیْضاً وَ هِیَ (نَادِبَهٌ) وَ الْجَمْعُ (نَوَادِبُ) لِأَنَّهُ کَالدُّعَاءِ فَإِنَّهَا تُقْبِلُ عَلَی تَعْدِیدِ مَحَاسِنِهِ کَأَنَّهُ یَسْمَعُهَا و (النَّدْبُ) الخَطَرُ وَ الْجَمْعُ (أَنْدَابٌ) مِثْلُ سَبَبٍ وَ أَسْبَابٍ.
2- وسائل الشیعه، ج17، أبواب ما یکتسب به، کتاب التجاره، باب 17، ح1، ص125 و الکافی، ج5، ص117.
3- این وصیت حضرت واقعاً مهم است، تحلیل این وقف از لحاظ تاریخی و سیاسی واقعاً پیچیده و دارای ارزش بالاست که چه هدفی داشتند. یکی از این اهداف می تواند این باشد که می خواستند مظلومیت خود و اهل البیت- علیهم السلام - را به همه ی نقاط اسلامی برسانند و بلکه برای برخی اساساً اهل البیت را معرّفی کنند.