امیرالمؤمنین(علیه السلام) درباره ی این فتوحات بوده و مشکلی از این جهت ندارد.
بررسی سند روایت جابر الجعفی
این روایت را که شیخ صدوق(قدس سره) در الخصال و شیخ مفید(قدس سره) در الاختصاص(1) و قاضی نعمان بن محمد بن حیون (م. 363 ه.ق) در شرح الاخبار فی فضائل الائمه الاطهار:(2) نقل کرده اند، از لحاظ سند به خاطر افراد متعددی از جمله یعقوب بن عبدالله الکوفی که مهمل است و موسی بن عبیده که توثیق ندارد، ناتمام است.
1- الإختصاص، ص163: جَعْفَرُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عِیسَی بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَنْ یَعْقُوبَ الْکُوفِیِّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُوسَی بْنُ عُبَیْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِی الْمِقْدَامِ عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ عَنِ الْحَارِثِ وَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَنَفِیَّهِ قَالَ: أَتَی رَأْسُ الْیَهُودِ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ(علیه السلام) عِنْدَ مُنْصَرَفِهِ مِنْ وَقْعَهِ النَّهْرَوَانِ ... یَا أَخَا الْیَهُودِ فَإِنَّ الْقَائِمَ بَعْدَ صَاحِبِهِ کَانَ یُشَاوِرُنِی فِی مَوَارِدِ الْأُمُورِ وَ یُصْدِرُها عَنْ أَمْرِی وَ یُنَاظِرُنِی فِی غَوَامِضِها فَیُمْضِیهَا عَلَی رَأْیِی لَا أَعْلَمُ أَحَداً وَ لَا یَعْلَمُ أَصْحَابِی یُنَاظِرُهُ فِی ذَلِکَ غَیْرِی ... .
2- شرح الأخبار فی فضائل الأئمه الأطهار:، ج 1، ص254 و 354: رواه محمّد بن سلام بإسناده عن أبی جعفر محمد بن علی صلوات اللّه علیه: ان علیا صلوات اللّه علیه ذکر ما امتحنه اللّه عز و جل فی حیاه رسول اللّه(صلی الله علیه و آله) و بعد وفاته فی حدیث طویل، قال فیه: ... ثم إن القائم بعد صاحبه کان یشاورنی فی موارد الامور و مصادرها، فیصدرها عن رأیی و أمری، و لا یکاد أن یخصّ بذلک أحدا غیری، و لا یطمع فی الأمر بعده سوای ... .