بررسی گستره ی فقهی اخذ مال خراج و زکات از سلطان جائر ، اقسام و احکام اراضی صفحه 250

نقد کلام سید خویی(قدس سره)

خدمت این سید بزرگوار عرض می کنیم: شقّ دوم غزو که می فرمایید صحیح است آیا با إذن امام(علیه السلام) بوده یا بدون إذن؟ اگر بدون إذن بوده که شما نمی توانید بگویید صحیح است؛ چون مراد از صحیح یعنی هم تکلیفاً صحیح باشد و هم وضعاً و قطعاً از لحاظ تکلیفی فعلشان حرام بوده است. پس باید بگویید امام(علیه السلام) راضی بوده است که در نتیجه اراضی مفتوح العنوه، ملک مسلمین و ارض خراجی می شود؛ زیرا عنوهً فتح شده و علم به رضایت حضرت وجود دارد و خود شما تبعاً للشیخ فرمودید علم به رضایت معصوم(علیه السلام) کفایت از ابراز إذن می کند. بنابراین اشکال تان بر شیخ وارد نیست.

ولی حقیقت امر آن است همان طور که شیخ اشاره فرمود: جهاد، «صحیح و فاسد» و «حرام، واجب و جایز» دارد، اگر غزو به غیر إذن امام باشد حرام بوده و مصداق القاء نفس در تهلکه و «یَتَعَجَّلُونَ قَتْلَهً فِی الدُّنْیَا وَ قَتْلَهً فِی الْآخِرَهِ» است _ بله دفاع، آن هم به قصد دفاع از حدود و بیضه ی اسلام، نه تقویت دولت سلطان جائر اشکالی ندارد _ و در نتیجه آثار غزو صحیح را ندارد و ارض مفتوحه، ملک مسلمین نمی شود بلکه آثار غزو فاسد را دارد و اصلاً جریمه اش آن است که ارض، ملک امام(علیه السلام) می شود.