بررسی گستره ی فقهی اخذ مال خراج و زکات از سلطان جائر ، اقسام و احکام اراضی صفحه 332

صفحه 332

به هر حال از این روایت نمی توانیم تعبیر به صحیحه کنیم، هرچند ظنّ قوی وجود دارد ابوخالد الکابلی مرد بزرگواری بوده است. ایشان همان طور که خودش نقل کرده و در روایات(1) آمده ابتدا قائل به امامت محمد بن حنفیه بود تا این که در یک موقعیتی به جِد از ایشان درباره ی امامتش سؤال می کند و محمد بن حنفیه ایشان را به امام سجاد(علیه السلام) ارجاع می دهد. امام سجاد(علیه السلام) نیز به ایشان عنایت داشتند(2) ، ولی به هر حال این مطالب در حدّی نیست که در مقام به دست آوردن


1- رجال الکشی، ص120: وَجَدْتُ بِخَطِّ جِبْرِیلَ بْنِ أَحْمَدَ، حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مِهْرَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَنَّاطِ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حَمْزَهَ، عَنْ أَبِیهِ، عَنْ أَبِی بَصِیرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ(علیهما السلام) یَقُولُ: کَانَ أَبُو خَالِدٍ الْکَابُلِیُّ یَخْدُمُ مُحَمَّداً بْنَ الْحَنَفِیَّهِ دَهْراً وَ مَا کَانَ یَشُکُّ فِی أَنَّهُ إِمَامٌ، حَتَّی أَتَاهُ ذَاتَ یَوْمٍ فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّ لِی حُرْمَهً وَ مَوَدَّهً وَ انْقِطَاعاً فَأَسْأَلُکَ بِحُرْمَهِ رَسُولِ اللَّهِ وَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ إِلَّا أَخْبَرْتَنِی أَنْتَ الْإِمَامُ الَّذِی فَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَهُ عَلَی خَلْقِهِ؟ قَالَ، فَقَالَ: یَا أَبَا خَالِدٍ حَلَفْتَنِی بِالْعَظِیمِ، الْإِمَامُ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ(علیهما السلام) عَلَیَّ وَ عَلَیْکَ وَ عَلَی کُلِّ مُسْلِمٍ، فَأَقْبَلَ أَبُو خَالِدٍ لَمَّا أَنْ سَمِعَ مَا قَالَهُ مُحَمَّدٌ بْنُ الْحَنَفِیَّهِ جَاءَ إِلَی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ(علیهما السلام) فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ عَلَیْهِ فَأُخْبِرَ أَنَّ أَبَا خَالِدٍ بِالْبَابِ، فَأَذِنَ لَهُ، فَلَمَّا دَخَلَ عَلَیْهِ دَنَا مِنْهُ، قَالَ: مَرْحَباً بِکَ یَا کَنْکَرُ مَا کُنْتَ لَنَا بِزَائِرٍ مَا بَدَا لَکَ فِینَا فَخَرَّ أَبُو خَالِدٍ سَاجِداً شَاکِراً لِلَّهِ تَعَالَی مِمَّا سَمِعَ مِنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ(علیهما السلام) فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یُمِتْنِی حَتَّی عَرَفْتُ إِمَامِی، فَقَالَ لَهُ عَلِیٌ: وَ کَیْفَ عَرَفْتَ إِمَامَکَ یَا أَبَا خَالِدٍ؟ قَالَ: إِنَّکَ دَعَوْتَنِی بِاسْمِیَ الَّذِی سَمَّتْنِی أُمِّی الَّتِی وَلَدَتْنِی، وَ قَدْ کُنْتُ فِی عَمْیَاءَ مِنْ أَمْرِی وَ لَقَدْ خَدَمْتُ مُحَمَّداً بْنَ الْحَنَفِیَّهِ عُمُراً مِنْ عُمُرِی وَ لَا أَشُکُّ إِلَّا وَ أَنَّهُ إِمَامٌ، حَتَّی إِذَا کَانَ قَرِیباً سَأَلْتُهُ بِحُرْمَهِ اللَّهِ وَ بِحُرْمَهِ رَسُولِهِ وَ بِحُرْمَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ فَأَرْشَدَنِی إِلَیْکَ وَ قَالَ هُوَ الْإِمَامُ عَلَیَّ وَ عَلَیْکَ وَ عَلَی خَلْقِ اللَّهِ کُلِّهِمْ، ثُمَّ أَذِنْتَ لِی فَجِئْتُ فَدَنَوْتُ مِنْکَ سَمَّیْتَنِی بِاسْمِیَ الَّذِی سَمَّتْنِی أُمِّی فَعَلِمْتُ أَنَّکَ الْإِمَامُ الَّذِی فَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَهُ عَلَیَّ وَ عَلَی کُلِّ مُسْلِمٍ. ابْنُ مِهْرَانَ وَ الْحَسَنُ وَ أَبُوهُ کُلُّهُمْ کَذَا رَوَی.
2- همان، ص121: وَ وَجَدْتُ بِخَطِّ جِبْرِیلَ بْنِ أَحْمَدَ: قَالَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مِهْرَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ، عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ، عَنْ أَبِیهِ، عَنْ أَبِی الصَّبَّاحِ الْکِنَانِیِّ، عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ(علیهما السلام) قَالَ: سَمِعْتُهُ یَقُولُ: خَدَمَ أَبُو خَالِدٍ الْکَابُلِیُّ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ(علیه السلام) دَهْراً مِنْ عُمُرِهِ، ثُمَّ إِنَّهُ أَرَادَ أَنْ یَنْصَرِفَ إِلَی أَهْلِهِ فَأَتَی عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ(علیهما السلام) فَشَکَا إِلَیْهِ شِدَّهَ شَوْقِهِ إِلَی وَالِدَیْهِ، فَقَالَ: یَا أَبَا خَالِدٍ یَقْدَمُ غَداً رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ لَهُ قَدْرٌ وَ مَالٌ کَثِیرٌ، وَ قَدْ أَصَابَ بِنْتاً لَهُ عَارِضٌ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ، وَ یُرِیدُونَ أَنْ یَطْلُبُوا مُعَالِجاً یُعَالِجُهَا، فَإِذَا أَنْتَ سَمِعْتَ قُدُومَهُ: فَأْتِهِ وَ قُلْ لَهُ أَنَا أُعَالِجُهَا لَکَ عَلَی أَنِّی أَشْتَرِطُ عَلَیْکَ أَنِّی أُعَالِجُهَا عَلَی دِیَتِهَا عَشَرَهِ آلَافِ دِرْهَمٍ، فَلَا تَطْمَئِنَّ إِلَیْهِمْ وَ سَیُعْطُونَکَ مَا تَطْلُبُ مِنْهُمْ، فَلَمَّا أَصْبَحُوا قَدِمَ الرَّجُلُ وَ مَنْ مَعَهُ وَ کَانَ رَجُلاً مِنْ عُظَمَاءِ أَهْلِ الشَّامِ فِی الْمَالِ وَ الْمَقْدُرَهِ، فَقَالَ: أَ مَا مِنْ مُعَالِجٍ یُعَالِجُ بِنْتَ هَذَا الرَّجُلِ؟ فَقَالَ لَهُ أَبُو خَالِدٍ: أَنَا أُعَالِجُهَا عَلَی عَشَرَهِ آلَافِ دِرْهَمٍ فَإِنْ أَنْتُمْ وَفَیْتُمْ وَفَیْتُ لَکُمْ عَلَی أَلَّا یَعُودَ إِلَیْهَا أَبَداً فَشَرَطُوا أَنْ یُعْطُوهُ عَشَرَهَ آلَافِ دِرْهَمٍ، ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ(علیهما السلام) فَأَخْبَرَهُ الْخَبَرَ، فَقَالَ: إِنِّی أَعْلَمُ أَنَّهُمْ سَیَغْدِرُونَ بِکَ وَ لَا یَفُونَ لَکَ، انْطَلِقْ یَا أَبَا خَالِدٍ فَخُذْ بِأُذُنِ الْجَارِیَهِ الْیُسْرَی ثُمَّ قُلْ یَا خَبِیثُ یَقُولُ لَکَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ اخْرُجْ مِنْ هَذِهِ الْجَارِیَهِ وَ لَا تَعُدْ! فَفَعَلَ أَبُو خَالِدٍ مَا أَمَرَهُ وَ خَرَجَ مِنْهَا فَأَفَاقَتِ الْجَارِیَهُ، فَطَلَبَ أَبُو خَالِدٍ الَّذِی شَرَطُوا لَهُ فَلَمْ یُعْطُوهُ، فَرَجَعَ مُغْتَمّاً کَئِیباً، قَالَ لَهُ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ(علیهما السلام): مَا لِی أَرَاکَ کَئِیباً یَا أَبَا خَالِدٍ أَ لَمْ أَقُلْ لَکَ إِنَّهُمْ یَغْدِرُونَ بِکَ دَعْهُمْ فَإِنَّهُمْ سَیَعُودُونَ إِلَیْکَ، فَإِذَا لَقُوکَ فَقُلْ لَهُمْ لَسْتُ أُعَالِجُهَا حَتَّی تَضَعُوا الْمَالَ عَلَی یَدَیْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ(علیهما السلام) فَإِنَّهُ لِی وَ لَکُمْ ثِقَهٌ، فَرَضُوا وَ وَضَعُوا الْمَالَ عَلَی یَدَیْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فَرَجَعَ أَبُو خَالِدٍ إِلَی الْجَارِیَهِ وَ أَخَذَ بِأُذُنِهَا الْیُسْرَی ثُمَّ قَالَ یَا خَبِیثُ یَقُولُ لَکَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ(علیهما السلام) اخْرُجْ مِنْ هَذِهِ الْجَارِیَهِ وَ لَا تَعَرَّضْ لَهَا إِلَّا بِسَبِیلٍ خَیْرٍ فَإِنَّکَ إِنْ عُدْتَ أَحْرَقْتُکَ بِنَارِ اللَّهِ الْمُوقَدَهِ الَّتِی تَطَّلِعُ عَلَی الْأَفْئِدَهِ، فَخَرَجَ مِنْهَا وَ لَمْ یَعُدْ إِلَیْهَا، وَ دَفَعَ الْمَالَ إِلَی أَبِی خَالِدٍ فَخَرَجَ إِلَی بِلَادِهِ.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه