بررسی گستره ی فقهی اخذ مال خراج و زکات از سلطان جائر ، اقسام و احکام اراضی صفحه 364

در این روایت نیز وقتی از حضرت سؤال می شود چه چیز بر عهده ی کسی که زمین را إحیاء می کند می باشد، در پاسخ فقط می فرمایند: صدقه [زکات] بر عهده ی محیی است و چیز دیگری نمی فرمایند.

3. صححیه ی عبدالله بن سنان:

وَ [مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْن] بِإِسْنَادِهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ: سُئِلَ وَ أَنَا حَاضِرٌ عَنْ رَجُلٍ أَحْیَا أَرْضاً مَوَاتاً فَکَرَی فِیهَا نَهَراً وَ بَنَی فِیهَا بُیُوتاً وَ غَرَسَ نَخْلاً وَ شَجَراً فَقَالَ: هِیَ لَهُ وَ لَهُ أَجْرُ بُیُوتِهَا وَ عَلَیْهِ فِیهَا الْعُشْرُ فِیمَا سَقَتِ السَّمَاءُ أَوْ سَیْلُ وَادٍ أَوْ عَیْنٌ وَ عَلَیْهِ فِیمَا سَقَتِ الدَّوَالِی وَ الْغَرْبُ نِصْفُ الْعُشْرِ.(1)

عبدالله بن سنان می گوید: از امام صادق(علیه السلام) درباره ی شخصی که ارض مواتی را احیاء کرده و نهر در آن جاری کرده و خانه در آن ساخته و نخل و درخت در آن غرس کرده بود سؤال شد و من حاضر بودم، فرمودند: آن [زمین] مال اوست و می تواند خانه هایش را اجاره داده و اجرت أخذ کند و بر عهده ی اوست در آن زمین هایی که با آب باران یا سیل وادی یا چشمه آبیاری می شود، یک دهم [محصول] را بپردازد و در آن زمین هایی که با دلو یا غَرب(2) آبیاری می شود یک بیستم را بپردازد.