ماه نو: مبانی علمی رویت هلال صفحه 134

ص:139

به علت اینکه راصد در هنگام استفاده از دوچشمی ها از هر دو چشم خود استفاده می کند، آنچنان احساس خستگی نمی کند. در حالی که برای رصد با تلسکوپ ها حتماً یکی از چشم ها باید بسته باشد که همین امر در دراز مدّت باعث خستگی چشم و در نتیجه عدم تمرکز راصد می شود. اما ویژگی دیگری که باعث افزایش کاربرد این وسیله شده است قیمت نسبتاً پایین دوربین های دوچشمی نسبت به تلسکوپ های بازتابی و شکستی است. این مزیّت باعث شده که در بین علاقه مندان به رؤیت هلال از این وسیله بیشتر استقبال شود.

از معایب دوربین های دوچشمی می توان محدود بودن ابعاد قطر عدسی شیئ آن را نام برد که به مراتب کوچکتر از آینه ی تلسکوپ ها است. در نتیجه قدرت جمع آوری نوری کمتری دارند. همچنین به وسیله ی آنها نمی توان از سیستم های دقیق تر جستجوی هلال همچون سیستم استوایی و ... استفاده نمود. دوربین های دوچشمی معمولاً دارای کج نمایی رنگی و کج نمایی کروی در لبه های تصویر هستند. پس اگر هلالی در هنگام جستجو در کناره های میدان دید قرار بگیرد، احتمال رؤیت آن کاهش می یابد.

استقرار ابزارهای اپتیکی

اشاره

تلسکوپ ها را به دو شیوه ی اصلی می توان مستقر نمود:

1- استقرار سمت- ارتفاعی یا افقی

2- استقرار استوایی یا قطبی

هر کدام از این نوع استقرارها دارای کاربردها و مدلهای مختلفی هستند. در استقرار نوع افقی از سه پایه ساده و با درجات سمت و ارتفاع استفاده می شود ولی در نوع قطبی از سه پایه پیچیده تر و سنگین تر استفاده شده و سیستم بر اساس مختصات استوایی (درجات بُعد و میل) کار می کند.