ماه نو: مبانی علمی رویت هلال صفحه 138

ص:143

تلسکوپ است پس با پیدا کردن جسم در جوینده و قرار دادن آن در مرکز جوینده، جسم در چشمیِ ابزار نیز قابل رؤیت خواهد بود. به عبارت ساده تر جوینده ها همان کار مگسک را در تفنگ ها انجام می دهند.

روشهای جستجو و رؤیت هلال

اشاره

پس از انتخاب رصدگاه مناسب و انجام محاسباتِ مورد نیاز و همچنین انتخاب یک ابزار رصدی خوب، نوبت به اصلِ کار، یعنی جستجو برای رؤیت هلال ماه می رسد. راصد باید زمان لازم برای عزیمت به رصدگاه و احیاناً استقرار ابزار رصدی را در نظر گرفته و زودتر در محل رصد آماده باشد.

اگر هدف، رؤیت هلال شامگاهی باشد باید تیم رصدی قبل از غروب خورشید در رصدگاه مستقر شده و منتظر غروب خورشید باشند. در این بین تیم رصدی باید تمامی وسایل مورد نیاز خود را بررسی کرده و از نبود مشکل در آنها مطمئن گردد. اگر از ابزارهای رصدی استفاده می شود، حتماً باید آنها را آماده کار نمود. اگر ابزار رصدی روی پایه قرار می گیرد، پایه را باید در یک مکان مطمئن و در جایی که هیچ مانعی جلویش نباشد مستقر نموده و آن را تراز کرد. تراز بودن پایه تأثیر به سزایی در دقّت کار رصدی دارد. تنظیم (فوکوس) بودن ابزار رصدی را می توان به وسیله ی درختان و یا کوه های دوردست آزمایش نمود و در صورت تار بودن تصویر، با چرخاندن پیچ تنظیم، تصویر را واضح (فوکوس) کرد. چه بسا راصدان زیادی با ابزار رصدی به جستجوی هلال پرداخته اند، اما به دلیل عدم تنظیم دقیق نتوانسته اند هلال ماه را رؤیت کنند. کوچکترین تغییر در تنظیم (فوکوس) ابزار رصدی می تواند به قیمت ندیدن و یا حداقل دیرتر دیده شدن هلال تمام شود. همکاران راصد باید کاغذ، قلم و فرم های رصدی را آماده نموده و تمام مراحل بالا را بار دیگر مرور نماید تا از نبود هر نوع مشکلی اطمینان حاصل گردد. مهمترین کار در این لحظات حفظ آرامش، خصوصاٌ برای راصد و