این مسأله در فقه امامیّه به وضوح منعکس شده است. شیخ طوسی می نویسد:
«شکسته خواندن نماز در سفر، واجب است...و قول به این که قصر در سفر واجب است، مذهب علی(علیه السلام) و عمر می باشد...». (1)
مرحوم طبرسی در مجمع البیان می نویسد:
«فقهای اسلام در مسألۀ قصر نماز در سفر با هم اختلاف پیدا کرده اند؛ شافعی قایل به جواز شده است و جبائی همین را اختیار کرده و ابوحنیفه گفته است: قصر در سفر واجب است و همین مذهب اهل بیت(علیهم السلام) است». (2)
علامۀ حلّی می نویسد:
«قصر در سفر به اجماع تمام علمای ما واجب است و چنین نیست که جایز باشد و اگر کسی عمداً نماز را در سفر، تمام بخواند، نمازش باطل است. و علی(علیه السلام) و عمر و حماد بن ابی سلیمان و ثوری و اصحاب رأی قایل به همین هستند». (3)
مرحوم صاحب جواهر می نویسد:
«شکسته خواندن نمازهای چهار رکعتی در سفر، به اتّفاق همۀ علما واجب است بلکه بر آن اجماع شده و بلکه از ضرورت شمرده
1- (1) - خلاف: 1/ 569.
2- (2) - مجمع البیان: 3/ 209.
3- (3) - تذکره الفقهاء: 4/ 355.