مسلم و بخاری و دیگران با اسناد از عبدالرحمن بن یزید نقل کرده اند:
«عثمان بن عفّان نماز را در منا به صورت چهار رکعتی امامت کرد. این مطلب را به عبدالله بن مسعود اطّلاع دادند. وی آیۀ استرجاع را خواند و سپس گفت: همراه رسول خدا(صلی الله علیه و آله) در منا نماز را دو رکعتی خوانده ام و همراه ابوبکر و عمر نیز به صورت دو رکعتی خوانده ام و ای کاش! که از این چهار رکعت، دو رکعت آن به درگاه خدا پذیرفته شود و من از آن بهره منده شوم». (1)
ابو داوود و دیگران از عبدالرحمن بن یزید روایت کرده اند:
«عثمان، نماز مسافر را در منا به صورت چهار رکعتی خواند. عبدالله گفت: همراه رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و ابوبکر و عمر و عثمان در ابتدای خلافتش، نماز را به صورت دو رکعتی خواندم، امّا عثمان بعدها آن را به صورت چهار رکعت می خواند و من دوست داشتم که از این چهار رکعت، دو رکعتش پذیرفته شود».
اعمش نقل می کند:
«معاویه بن قرّه از شیوخ خود روایت کرده است: عبدالله، نماز سفر را چهار رکعتی خواند. به او گفته شد: تو، به عثمان ایراد
1- (1) - صحیح بخاری: 2/ 35، کتاب الصلاه، ابواب التقصیر؛ صحیح مسلم: 2/ 146، کتاب الصلاه، باب قصر الصلاه فی منی؛ مسند احمد: 1/ 700، ح 4024؛ مسند ابن مسعود.