فراغت از مناسک حجّ و وقوف در منا، آن را چهار رکعتی می خواند تا از مکّه خارج شود. برای همین، بلافاصله بعد از نماز ظهر، مروان بن حکم و عمرو بن عثمان پیش معاویه رفتند و گفتند: هیچ کسی، این گونه به پسر عمویت عیب و ایراد نگرفت! پرسید: مگر چه شده است؟ گفتند: مگر نمی دانی که او نماز را در مکّه چهار رکعتی می خواند؟
گفت: وای بر شما! مگر کار درست، همانی نیست که من انجام داده ام؟! همانا با رسول الله(صلی الله علیه و آله) و ابوبکر و عمر، نماز را به صورت دو رکعتی خوانده ام. گفتند: درست می گویی، امّا پسر عمویت آن را به صورت چهار رکعتی می خواند و مخالفت تو با روش او، عیب و ایرادگیری نسبت به اوست! پس از آن وقتی که معاویه برای نماز عصر خارج شد، آن را به صورت چهار رکعتی خواند!». (1)
بیهقی از عبدالرحمن بن یزید نقل کرده است:
«همراه عبدالله بن مسعود بودیم. او وقتی وارد مسجد منا شد، از نمازگزاران پرسید: امیرالمؤمنین چند رکعت خواند؟ گفتند: چهار رکعت. پس او هم چهار رکعت خواند. به او گفتیم: مگر برای ما روایت نمی کنی که رسول خدا(علیه السلام) و ابوبکر، نماز را به صورت دو رکعتی می خواندند؟ گفت: بله، من آن را الآن هم روایت می کنم، امّا
1- (1) - مجمع الزوائد، هیثمی: 2/ 157، بابٌ فیمن أتمّ الصلاه فی السفر.